Verbal Delirium – So Close & Yet So Far Away (2010)

γαπώ τα ταξίδια, μα και τα λιμάνια, τα τρένα και τα αεροδρόμια. Είναι χώροι γεμάτοι με τόσα συναισθήματα, τόσες εικόνες και τόσες ανείπωτες ιστορίες ζωής που απλά παρατηρώντας το πρόσωπο των ταξιδιωτών, η φαντασία σου μπορεί να πλάσει ένα εκατομμύριο διαφορετικά σενάρια. Back to basics λοιπόν, με κάμποσα τέτοια σενάρια να χοροπηδούν στο κατά τ’ άλλα κουρασμένο μυαλό μου, με μια καρδιά διχασμένη, με μπερδεμένα συναισθήματα και με μια “to do” λίστα που ξεπερνά σε μέγεθος τη λίστα “αν κερδίσω το τζόκερ θέλω να…”. Ο Κατσέας όμως, όπως κάθε Τρίτη, κρατάει το μαστίγιο και φωνάζει “αααρθροοο! άρθροοο!“, αλλά όταν οι σκέψεις σου είναι τόσο εκκωφαντικές, πως μπορείς να βρεις χώρο για να ακούσεις τους ήχους της μουσικής;

Σήμερα θα ακούσουμε τα τραγούδια της επιστροφής. Του ταξιδιού. Μπορεί οι ήχοι των Verbal Delirium να μην είναι συνώνυμοι αυτού που λέμε “ταξιδιάρικη μουσική” όμως όσο άκουγα τον δίσκο στο πλοίο, χαζεύοντας τα λευκά πανύψηλα κύματα και νιώθοντας την αλμύρα και το μαύρο του πελάγους, ένα σωρό εικόνες μαζεύτηκαν δίπλα μου και μου έκαναν παρέα. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα του Play μέχρι το τέλος, ο κόμπος στο λαιμό δεν έλεγε να φύγει. Τραγούδια που μάζεψαν τα όμορφα και τα άσχημα, τα ανάλαφρα και τα ζόρικα. Τα συναισθήματα και τις εικόνες, το εκεί και το εδώ. Μα ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή..

Erased

ιστορία των Verbal Delirium ξεκινά το καλοκαίρι του 1999 , όταν ο κιμπορτίστας και τραγουδιστής Jargon (Γιάννης Κοσμίδης) αποφασίζει τη δημιουργία μιας μπάντας μαζί με το μπασίστα Νίκο Μιχαηλίδη. Αν και αρχικώς η μπάντα ξεκίνησε με μια εμφανή κλήση στον ήχο της progressive rock and psychedelic σκηνής, πολύ γρήγορα έγινε εμφανής η αναγκαιότητα μοντέρνων στοιχείων. Δυστυχώς η διαρκής εναλλαγή των μελών καθυστέρησε κατά πολύ τα σχέδια της μπάντας σχετικά με την ηχογράφηση ενός άλμπουμ. Μετά από επανειλημμένες προσπάθειες τα πράγματα έδειξαν να σταθεροποιούνται με την έλευση στο σχήμα του Γιώργου Μανιάτη στην κιθάρα και του Λάζαρου Παπαναστασίου στα τύμπανα.

Verbal Delirium

Καρπός αυτής της προσπάθειας υπήρξε η ηχογράφηση και διανομή ενός demo άλμπουμ με τίτλο “The imprisoned words of fear” , το οποίο έλαβε χώρα το 2007. Το εν λόγω άλμπουμ εξακολουθούσε να αποτυπώνει  τη συμπάθεια της μπάντας για τον progressive και psychedelic ήχο των 70′ς , συνδυάζοντας όμως παράλληλα αρκετά Metal και  Jazz στοιχεία. Ένα από τα βασικά στοιχεία του ήχου των Verbal Delirium , ήταν και παραμένει η παρουσία διακριτών μελωδικών μοτίβων, τα οποία εμφανίζονται να διαδραματίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στα τραγούδια τους.

Κατόπιν αυτού η μπάντα αρχίζει να κινείται σε ένα στυλ το οποίο προσεγγίζει περισσότερο ένα alternative rock στυλ , διατηρώντας όμως παράλληλα αρκετά progressive στοιχεία στον ήχο της. Τον καιρό εκείνο διαδραματίζονται επίσης κάποιες σημαντικές αλλαγές στο lineup ,με την προσθήκη του Νικήτα Κίσσονα στις κιθάρες και του Τόλη Λιάπη στα τύμπανα.

Το αποτέλεσμα αυτής της σύμπραξης είναι η ηχογράφηση και κυκλοφορία του πρώτου επίσημου άλμπουμ με τίτλο “So close and yet so far away“. Η ηχογράφηση του άλμπουμ διαρκεί μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου του 2009 και μετά από μια σειρά επιτυχημένων εμφανίσεων επιτυγχάνεται και η κυκλοφορία αυτού από τη Γαλλική Musea records , εταιρία από την οποία και διανέμεται από το Νοέμβριο του 2010. Το εν λόγω άλμπουμ έδειξε , εκτός των άλλων , και την πρόθεση της μπάντας να εντρυφήσει σε στοιχεία κλασσικών ορχηστρικών ακουσμάτων, χρησιμοποιώντας όργανα όπως το τσέλο (guest Ελσα Παπέλη).

Με τη λήξη της ηχογράφησης αυτής η μπάντα βρίσκεται για άλλη μια φορά σε ανάγκη ανασύνθεσης, καθώς ο ντράμερ Τόλης Λιάπης εγκαταλείπει τη θέση του για προσωπικούς λόγους. Μετά από μια σύντομη πορεία αναζήτησης η θέση αναπληρώνεται επιτυχώς από τον Enthralling Kernel G (Γρηγόρης Παυλάκος). Στις αρχές του 2011 ενσωματώνονται στην μπάντα ως μόνιμα μέλη πλέον ο Αναστάσης Χαμηλάκης (Keyboards – Theremin) και ο Λάμπρος Ματόπουλος (Τρομπέτα – Κιθάρα).

Verbal Delirium

Από το 2009 η μπάντα έχει προχωρήσει σε μια διαδικασία επέκτασης των μουσικών της οριζόντων, πειραματιζόμενη επάνω σε νέες φόρμες και κοιτάζοντας τη μουσική παραγωγή έξω από ταμπέλες και όρια. Σε ότι αφορά το παρόν , τα πράγματα είναι επικεντρωμένα στη δουλειά καινούριου υλικού, καθώς και στην προώθηση του ντεμπούτου άλμπουμ της μπάντας μέσα από εμφανίσεις σε καλούς συναυλιακούς χώρους. Στα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνεται και η ηχογράφηση έτοιμου νέου υλικού, πιθανότατα μέσα το φθινόπωρο του 2011. Επίσης η μπάντα είναι έτοιμη για ένα μεγάλο βήμα, όντας έτοιμη να παίξει κι εκτός του ελληνικού εδάφους.”

Έτσι μας συστήνονται στο βιογραφικό τους οι Verbal Delirium, γράφοντας με απλά λόγια και με άκρατο επαγγελματισμό για την πορεία τους — και πίστεψέ με, είναι από τις ελάχιστες φορές που συναντώ ένα τόσο καλογραμμένο βιογραφικό συγκροτήματος, χωρίς παραλήψεις, χωρίς περιττές φανφάρες και υπερβολές, που δεν χρειάζεται να αλλάξεις ούτε μια λέξη για να γίνει πιο πλήρες ή κατανοητό. Ο επαγγελματισμός τους όμως δεν εξαντλείται μόνο σε ένα άψογο βιογραφικό σημείωμα, αλλά φαίνεται ξεκάθαρα από το πρώτα κιόλας τραγούδι στο ντεμπούτο δίσκο τους “So Close & Yet So Far Away”.

They

κούγοντας λοιπόν το So Close & Yet So Far Away, εντυπωσιάζεσαι από την σφιχτοδεμένη δομή του συγκροτήματος, τις μουσικές τους ικανότητες, ακόμα και με την άπταιστη αγγλική προφορά του τραγουδιστή. Άτομα με κλασσικές μουσικές σπουδές δημιουργούν έναν καλοδουλεμένο και σφιχτοδεμένο δίσκο και δείχνουν με κάθε τρόπο πως έχουν αποφασίσει να μην κάνουν μουσική για την πλάκα τους γρατζουνίζοντας 3 ακόρντα και μουρμουρίζοντας με βλαχοαγγλικά πέντε στίχους.

Περπατούν στα μονοπάτια που χάραξαν οι Marillion, οι Porcupine Tree, οι Shadow Gallery και οι Muse, συλλέγουν τα καλύτερα στοιχεία τους και παίζοντας ανάμεσα στην alternative rock και στην progressive rock, χαράσσουν το δικό τους δρόμο. Αντί για να αντιγράφουν τα ιστορικά συγκροτήματα του εξωτερικού, δέχονται τις επιρροές τους, δουλεύουν επάνω στα ακούσματά τους και με μαεστρία προσθέτουν jazz και …metal στοιχεία. Αφήνουν το πιάνο να κερδίζει στα σημεία τις εντυπώσεις, προσθέτουν θέρεμιν, τρομπέτες και τσέλο. Δημιουργούν λυρικές, σκοτεινές αλλά και μελωδικές ή έντονες συναισθηματικά ατμόσφαιρες, χωρίς να τους λείπουν οι ηλεκτρικές στιγμές και τα δυνατά ξεσπάσματα. Κατασκευάζουν έναν ενιαίο ήχο γεμάτο με ετερόκλητα στοιχεία και τον παρουσιάζουν σε τόσο άρτιες εκτελέσεις που ένα συγκρότημα μόνο με πολύ σκληρή δουλειά μπορεί να τις επιτύχει.

Οι Verbal Delirium δεν πατούν επάνω σε γνώριμες μουσικές, δεν ακολουθούν το ρεύμα της εποχής και δεν αστειεύονται με την μουσική. Δημιουργούν διαφορετικούς, νέους ήχους που δεν νομίζω να έχουμε ξανασυναντήσει αντίστοιχους σε κάποιο άλλο ελληνικό συγκρότημα, αφήνονται στους επιτυχημένους πειραματισμούς τους και δημιουργούν ατμόσφαιρες που φέρουν την προσωπική τους σφραγίδα. Αν για κάποιες ελληνικές μπάντες, τα όνειρα για περίπατο επάνω στα Ευρωπαικά Stage μοιάζουν ουτοπικά, για τους Verbal Delirium ίσως αυτή να είναι η φυσική εξέλιξή τους, μια που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από συγκροτήματα του εξωτερικού. Εύχομαι να μας απασχολήσουν ευχάριστα πολλές φορές στο μέλλον.

 Time

Άκουσε τα μελαγχολικά (και όχι γλυκανάλατα) “They” και “Erased” με το τσέλο σε πρωταγωνιστικό ρόλο, το λυρικό οκτάλεπτο “Lullaby“, το σκοτεινό μα συνάμα αισιόδοξο και πολύ δυνατό “Dancing Generation“, τo “Ο.Κ.” που φλερτάρει με το metal όσο κανένα άλλο τραγούδι του δίσκου, ενώ αν θες με ένα μόνο άκουσμα να πάρεις μια καλή γεύση του είδους της μουσικής των Verbal Delirium, τότε άκουσε το υποβλητικό”The Scene Remains” με το εξαίσιο πιάνο.

To So Close & Yet So Far Away μπορείς να τον αγοράσεις μέσω iTunes, στο Amazon.com, στην σελίδα της δισκογραφικής εταιρίας Musea Records, καθώς και στα καταστήματα Metropolis, Public, Ianos, Media Markt, αλλά και σε επιλεγμένα δισκοπωλεία.

Tea Party!