Underwater Chess – In Joy Your Fear (2011)

πάρχουν δίσκοι που είναι πολύ δύσκολο να περιγραφούν με λόγια και συναισθήματα. Δίσκοι που από τα πρώτα δευτερόλεπτά τους σε γραπώνουν από το σβέρκο, σε τραβάνε από τη χρωματιστή ονειροχώρα ή από την γκρίζα πραγματικότητα που ζεις, σου βάζουν μια σιδερένια μπάλα στο πόδι και σε πετάνε κατευθείαν στη  θάλασσα χωρίς να δείχνουν έλεος. Τραγούδια που από τις πρώτες νότες τους γεμίζουν όλο σου το είναι με ήχους, με σκέψεις, με σκοτάδια και όταν αυτοί οι ήχοι φτάνουν στο λαιμό σου, μετατρέπονται σε δύο χέρια που σε πνίγουν και που τη τελευταία σου ανάσα την κάνουν ρεφρέν.

Η μουσική του “In Joy Your Fear” των Θεσσαλονικέων Underwater Chess είναι ακριβώς αυτό. Μοιάζει με το παραπονεμένο τραγούδι θαλάσσιων ζώων που ζουν στους πιο απροσπέλαστους και σκοτεινούς βυθούς εδώ και μερικά εκατομμύρια χρόνια. Μοιάζει με τους θρησκευτικούς ύμνους της Αποκάλυψης, μιας άγνωστης σε εμάς θρησκείας, και ίσως της μόνης αληθινής. Με το βραδυνό παραλήρημα ενός σαμάνου που ζει απομωνομένος μέσα στα βάθη του Αμαζονίου, που καθισμένος επάνω σε ένα βράχο, όντας σε έκσταση, μιλάει για τη ζωή, για το θάνατο, για το παρελθόν και για το μέλλον και λέει αλήθειες, προβλέψεις, λόγια που αν έστω και ένας μπορούσε να τα ακούσει και να τα καταλάβει, θα τον βοηθούσαν να βρει το ελιξίριο της αιώνιας ζωής και της πραγματικής ευτυχίας.

Underwater Chess

Μέσα σε 14.5 λεπτά ακριβώς (όσο διαρκεί δηλαδή το άλμπουμ) οι Underwater Chess γίνονται ένας τρομερός εφιάλτης. Σε υπνωτίζουν και με αργές αλλά σίγουρες κινήσεις, τοποθετούν μπροστά σου σε μια ιδιότυπη ασπρόμαυρη σκακιέρα όλα αυτά που σε τρομάζουν, που σε φοβίζουν, που σε πονάνε, που στερούν στη ψυχή σου και στο μυαλό σου και στη καρδιά σου την ελευθερία, αλλά και όλα αυτά που σε κάνουν χαρούμενο, που αγαπάς, που ποθείς, καθώς και τις ελπίδες και τα όνειρα. Κι εσύ, σαν ένα δίχρονο παιδί, αντί να ανάψεις το φως, αντί να πατήσεις το “stop” στον player σου, και να ξορκίσεις τον εφιάλτη, κρύβεσαι κάτω από το κρεββάτι και περιμένεις να δεις την εξέλιξη της παρτίδας. Μια παρτίδα σκάκι που νομίζεις πως διαρκεί λίγο παραπάνω από μια αιωνιότητα, που μόλις αρχίζεις να μην φοβάσαι όταν αντικρύζεις το ασπρόμαυρο εντός σου παρατεταγμένο -και που η αλήθεια είναι πως το διασκεδάζεις και λίγο- έρχεται το ρουά ματ, όμως μια αχτίδα του νεογέννητου ήλιου σε τυφλώνει και τον νικητή δεν πρόκειται να τον μάθεις ποτέ.

Στην ερώτηση “ποιοι είναι οι Underwater Chess“, οι ίδιοι μας απαντούν:

Ο Πάνος Παπάζογλου (κιθάρες) και ο Μιχάλης Βρεττάς (βιολί, φωνή) κρατώντας από ένα τσουβάλι με μελωδίες ο καθένας, αρχίζουν σιγά σιγά να τις αποδομούν και στη συνέχεια να τις αναδιαμορφώνουν με ένα δικό τους τρόπο ο οποίος αρνείται πεισματικά να ακολουθήσει κλασσικές και γνώριμες φόρμες.

Εναλλαγόμενες ατμόσφαιρες, μία κιθάρα μελωδική ή κοφτή, ηλεκτρονικές λούπες, ambient πειραματισμοί, κατανυκτικές κραυγές, αργόσυρτα μουρμουρητά και ένα βιολί που πότε κλαίει σπαρακτικά ή δραπετεύει από το βάθος των ήχων και σε κάνει να ανατριχιάζεις και πότε παίρνει τον ρόλο των απόντων στίχων και οι ήχοι του μετατρέπονται σε λέξεις, σε προτάσεις, σε ιστορίες.

Ήχοι που πλυμμηρίζουν το χώρο, που σε μεταφέρουν στο ατελείωτο μαύρο της θάλασσας και που το αν θα πνιγείς ή αν θα απολαύσεις τις μαγικές εικόνες του βυθού εξαρτάται από το πόσο καλά εκπαιδευμένος κολυμβητής (ή ακροατής αν θες) είσαι.

Στο “ In Joy Your Fear” θα τα συναντήσεις όλα: τους ήχους των καλών και των κακών, της ελπίδας και της απόγνωσης. Και θα κάνεις μια βουτιά στα βάθη του μυαλού σου και τις καρδιάς σου, στις αναμνήσεις και στις φιλοσοφίες σου και απο όλα αυτά που κρύβεις μέσα σου εξαρτάται αν το άσπρο ή το μαύρο θα κάνει το ρουά ματ σε αυτό το παιχνίδι, αν τελικά αυτά τα τραγούδια είναι ένας ύμνος στο όμορφο ή το άσχημο.

Δεν είναι ένα άλμπουμ το οποίο πρόκειται να αλλάξει τον μουσικό σου κόσμο, είναι όμως ένα άλμπουμ που θα σου προσφέρει ένα μοναδικό, πρωτόγνωρο ταξίδι στα συναισθήματά σου και που θα εκπλαγείς όταν πιάσεις τον εαυτό σου να εύχεται να ήταν λιγουλάκι πιο μεγάλο.

Άκουσε ολόκληρο το In Joy Your Fear

Και τώρα που τελείωσε η παρουσίαση και η δικιά μου παρτίδα σκάκι,  μπορώ να βγω απ’τη κρυψώνα μου, από κάτω απ’το κρεβάτι.

Ήρθε η σειρά σου να κρυφτείς.

 Tea Party!