Παρουσίαση

Χ

ριστουγεννιάτικες βόλτες, διακοπές, αχνιστά φαγητά, θαλπωρή, ζεστασιά, χαμόγελα, μαγεία. Αυτοί κι άλλοι τόσοι λόγοι υπάρχουν για να σου αρέσουν τα Χριστούγεννα. Αν δεν έχεις ζήσει έστω και μια φορά τη μαγεία τους, δε μπορείς να το καταλάβεις, κι αν την έζησες, θα την λαχταράς κάθε χρόνο σχεδόν εθιμοτυπικά. Μια ανάσα στη μέση του Χειμώνα, μια καλή δικαιολογία για να ταξιδέψεις από το μακριά, κοντά σε αυτούς που αγαπάς, να κάνεις βόλτα κρατώντας μια ομπρέλα σε λαμπιρίζοντες πλατείες και σε γυαλιστερούς δρόμους, να ζεσταθείς με ένα ποτήρι σοκολάτας, να νιώσεις λιγάκι παιδί ανάμεσα σε μπαλόνια και καροτσάκια με λουκουμάδες και μαλλί της γριάς.

Η μουσική που θα ακούσουμε σήμερα είναι πάλι ακουστική, απαλλαγμένη από avant garde ενορχηστρώσεις και φορτικά στοιχεία, ενώ παρόλο που δεν γράφτηκε για να συνοδεύσει αυτές τις ημέρες, εκπέμπει τόση ζεστασιά και συγκρατημένη χαρά, που μόνο με τη ζεστασιά των Χριστουγέννων θα μπορούσες να την συνδυάσεις.

Πάτησε το Play, δες το εξαιρετικό video clip και ξεκινάμε:

I wish

Don’t bring me round again this time, I wish you were my friend in crime
Moa Bones

Moa Bones

Οι

Moa Bones δημιουργήθηκαν το 2009 στην Αθήνα και είναι το προσωπικό project του Δημήτρη Αρώνη, σε συνεργασία με την Ευαγγελία Ξυνοπούλου στο πιάνο και τα φωνητικά.

Ο Δημήτρης άρχισε να παίζει κλασσική κιθάρα από τα 15 του, μετέπειτα ήταν η φωνή των Modrec, ενώ συμμετείχε στους Night on Earth και στους Yellow Slots. Η Ευαγγελία ξεκίνησε να ασχολείται ενεργά με τη μουσική και κυρίως με το τραγούδι, το 2005. Συμμετείχε σε ηχογραφήσεις των Modrec, υπήρξε μέλος στο γκρουπ του Lumiere Brother ενώ είναι ενεργό μέλος στη μπάντα της Μαριέττας Φαφούτη.

Η συνεργασία τους ξεκίνησε ουσιαστικά το 2006, όταν με το όνομα “Palindrom” άρχισαν να ηχογραφούν τραγούδια επηρεασμένα από τη ψυχεδελική folk-pop τραγουδοποιία των 60s. Τρία χρόνια μετά, άλλαξαν το όνομά τους σε Moa Bones (όπου Moa, βλέπε κάτι περίεργα πουλιά, χωρίς φτερά, από τη Νέα Ζηλανδία) και συγκεντρώνοντας τις παλιές ηχογραφήσεις των Palidrom και των πρώιμων demos τους από το 2004, αλλά συνθέτοντας και νέα τραγούδια, το 2011 κυκλοφόρησαν τον ντεμπούτο δίσκο τους “Aquarelles” από την Restless Wind.

Nymphs & Nufars

We’ve got fears to kill, secrets to reveal. We are now awake, swimming in the lake. Till go down, again.
Στο

Aquarelles θα ακούσεις ρομαντικές, ήρεμες, ζεστές και μελαγχολικά χαρούμενες συνθέσεις. Τα 10 τραγούδια του δίσκου, κάθονται αναπαυτικά επάνω στην ακουστική κιθάρα, κρέμονται από τα χείλη του Δημήτρη και τις αφηγηματικές του διαθέσεις, ενώ στολίζονται που και που με λίγα κρουστά, kalimba και organs. Έχουν βρετανικές επιρροές και κινούνται μέσα σε folk φόρμες, ωστόσο, όπως έλεγα και την προηγούμενη εβδομάδα, ο ακουστικός τους ήχος ακούγεται απίστευτα οικείος. Δεν σε φορτίζει, δε σε κουράζει, δε σε ξενίζει, αλλά συνοδεύει ευχάριστα τις συναισθηματικές και τις ακουστικές σου διαθέσεις.

Δεν πρόκειται μέσα σε αυτό το άλμπουμ να συναντήσεις κάποια μουσική αποκάλυψη ή εντυπωσιακούς πρωτόγνωρους ήχους, ενώ τα σαγόνια σου σίγουρα θα παραμείνουν στη θέση τους. Όμως θα συναντήσεις μια ευχάριστη παρέα που δεν αποζητά το να βρίσκεται συνεχώς στο επίκεντρο της προσοχής. Θα βρεις όμορφες, ζεστές και γλυκές μελωδίες που όταν έρθουν σε στενές επαφές με τα αυτιά σου, θα συνοδεύσουν με το καλύτερο τρόπο τις χειμερινές διακοπές σου, τα ταξίδια σου, τις κρυστάλλινες βόλτες σου και θα σε κάνουν να έρθεις πιο κοντά σε αυτή τη μαγεία.

Και άκουσε το μελαγχολικό, νοσταλγικό και ταξιδιάρικο “Nymphs & Nufars” μέσα σε ένα τρένο, ένα αυτοκίνητο ή ένα αεροπλάνο. Το σκοτεινό “First of Love” με το θλιμμένο organ όταν θα διαβάζεις το βιβλίο σου δίπλα στο τζάκι. Το χαρούμενο και ρυθμικό “I wish” με τα μελωδικά βιολιά όταν θα είσαι με τους αγαπημένους σου σε ένα σπίτι που μυρίζει κανέλα και αισιοδοξία. Το “When” με τη βραχνή φωνή του Δημήτρη να αφηγείται “We were hopscotching alone through the fields, recording years of memories, until the day we erased everything for we had fallen face to face with Destiny at the corner of Bliss and Eternity“όταν θα απολαμβάνεις μόνος το ποτό σου σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και το “Fairy tales” όταν θα μοιράζεσαι μια ομπρέλα και δύο ακουστικά και θα περπατάς επάνω στα λαμπερά φωτάκια που καθρεφτίζονται στο πεζοδρόμιο. Τότε θα γευτείς κι εσύ τη στη μαγεία των χριστουγέννων, θα βουτήξεις μέσα στη λαμπερή ζεστασιά τους και όταν θα έρθει η ώρα να βγεις, θα νιώθεις πιο ανάλαφρα, πιο αισιόδοξα, πιο όμορφα. Έτσι απλά.

First of Love

We are falling through the ropes, punching the hopes straight in the heart. Your fists of love..

Tea Party!





Σχετικά με τον Συγγραφέα

Μυριδάκη Γεωργία
Η Γεωργία γεννήθηκε στα Χανιά και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου την φιλοξενούν δύο γάτες. Της αρέσει να ακούει, βλέπει και διαβάζει δουλειές δημιουργικών ανθρώπων και να ανακαλύπτει συνεχώς καινούρια και παράξενα πράγματα. Η μεγάλη της αγάπη ήταν και παραμένει η μουσική.