Killinnosense – Killinnosense (2011)

τα παλιά, πάμε πάλι στα καινούρια. Λες και είμαστε χαμένοι μέσα σε μια μουσική δίνη και έχουμε βάλει σαν σκοπό το να βρούμε το ιδανικότερο μουσικό χαλί σε κάθε μας στιγμή.

Η μουσική των Killinnosense (Kill-in-no-sense) που θα ακούσουμε σήμερα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν “μουσική που την ακούς στο αυτοκίνητο“  ή “μουσική που ακούς ταξιδεύοντας” και κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι ένα από τα πιο απαιτητικά “είδη μουσικής”. Εκεί, μες στο αυτοκίνητο (στο τρένο, το πλοίο..), όπου μπορείς να συγκεντρωθείς ευκολότερα από οπουδήποτε αλλού, σε κάθε ήχο που ακούς από τα ηχεία σου, ο νους ταξιδεύει μέσα σε κάθε λογής σκέψεις και εσύ θες ατμόσφαιρες που να τις συνοδεύουν και όχι να τις επισκιάζουν. Θες μελωδίες που να μην είναι βαρετές ή κουραστικές, θες ήχους που πορεύονται παράλληλα με όλες αυτές τις αλλεπάλληλες εικόνες που έρχονται κατά πάνω σου. Και, πίστεψέ με, είναι λίγοι οι δίσκοι που μπορούν να τα καταφέρουν όλα τούτα με επιτυχία και να γίνουν οι αγαπημένοι σου συνταξιδιώτες.

Nobody

Τα 11 τραγούδια του πρώτου δίσκου τους (και η μία διασκευή) είναι κρυστάλλινα, μυρίζουν μούχλα χειμωνιάτικου μουντού πρωινού και την διαφάνεια ενός βροχερού μεσημεριού. Είναι παγωμένα σα το πρώτο χιόνι αλλά κρύβουν τον ήλιο βαθιά μέσα τους. Σφιχταγκαλιάζουν τις καινούριες εικόνες με τις οποίες έρχεσαι αντιμέτωπος σε κάθε ταξίδι και συμπορεύονται μαζί τους μέχρι οι αναμνήσεις τους να περάσουν τα σύνορα της λήθης, ενώ ασυναίσθητα, στίχοι όπως οι “You can’t find home, when everyone’s away” και ” All i know is i got nowhere to go / all i know is the sun will melt the snow” στοιχειώνουν τον εγκέφαλό σου και κρέμονται σαν αγκίστρια από την άκρη των χειλιών σου.

Killinnosense

Οι Killinnosense αφού άφησαν να περάσουν τέσσερα χρόνια από τη δημιουργία τους, κλείστηκαν μέσα σε ένα στούντιο και αφότου κρέμασαν τις αφίσες των Radiohead, των Depeche Mode και των Massive Attack, έφτιαξαν ένα άλμπουμ επάνω στις νόρμες των επιρροών τους, σε μια παραγωγή που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από εκείνες του εξωτερικού (πόσο πιο κλισέ πια).

Κρατώντας έναν ηλεκτρονικό, κιθαρίστικο και ατμοσφαιρικό κορμό, πρόσθεσαν κλασσικά στοιχεία, πομπώδη beats, post- rock ξεσπάσματα, pop στιγμές και ψυχεδελικά περάσματα, ενώ άφησαν την αέρινη, συναισθηματική και εκφραστική φωνή της Εύας Βολογιαννίδου να συνοδεύσει τις συνθέσεις με έναν μοναδικό τρόπο.

Και αν δεν εμπιστεύεσαι εύκολα νέους ήχους στα ταξίδια σου και θες να πάρεις μια μόνο γεύση από το “Killinnosense”, άκουσε το “All I know” με τις trip hop μελωδίες, το εκρηκτικό “Nobody“, το pop “Still remain“, το electro-rock “Escape“, ενώ άκουσε με όσο το δυνατόν λιγότερα προκατειλημμένα γίνεται, την διασκευή του “Creep” των Radiohead.

Home

Το συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 2007 στη Θεσσαλονίκη, αποτελείται από τον Σταύρο Αλεξίου (στίχοι, σύνθεση και πλήκτρα), την Εύα Βολογιαννίδου (φωνητικά), τον Γιάννη Τζιόλα (κιθάρα), τον Σωκράτης Σαραγιώτη (μπάσο) και τον Χρήστο Μιτζιθράκη (τύμπανα).

Το 2008 κυκλοφόρησαν E.P. “Matters Most” που περιείχε 4 τραγούδια, έχουν συμμετάσχει σε μουσικές συλλογές των περιοδικών Sonik και Soul με δικές τους συνθέσεις αλλά και διασκευές, ενώ από τον Απρίλιο του 2011 έχουν εμφανιστεί σε διάφορα lives με κορυφαίες στιγμές το support στους Μatisse, τους Anathema και τους Jenniferever.

Το πρώτο τους full length άλμπουμ με τίτλο το όνομά τους, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2011 από την εταιρία Pan-Vox και μπορείς να το αγοράσεις στέλνοντάς τους ένα email ή από την σελίδα των Public.

50 λεπτά, όση είναι η διάρκεια του δίσκου, αφέσου στις ατμόσφαιρες και στις μελωδίες των Killinnosense, και επίτρεψέ τους να συνοδεύσουν μουσικά τις εικόνες σου, τις σκέψεις σου και τα μακρινά ή μη ταξίδια σου. Πενήντα λεπτά είναι αρκετά για να θελήσεις να ξαναπατήσεις το Play, άλλη μια φορά.

Escape

Nothing to Feel

Tea Party!