Παρουσίαση

Κ

αι έρχεται μια συννεφιασμένη ημέρα που κάνει όλο το γύρω σου να μοιάζει σκουριασμένο και ωχρό και σε συνδυασμό με μια μουσική σα τη σημερινή δίνουν την ευκαιρία σε όλες εκείνες τις μελαγχολίες, τους αναστεναγμούς, τα δάκρυα και τα μαύρα να δραπετεύσουν από τη φυλακή που έχεις προσπαθήσει επιμελώς να τα κρύψεις, να έχουν ήδη βγάλει το καπάκι από το βάζο στο οποίο τα είχες σφραγίσει ερμητικά. Στέκονται μπροστά σου με αυθάδεια και βγάζουν τη γλώσσα στα χαζά αστεία με τα οποία τα μεταμφιέζεις συνήθως. Και ίσως αυτή τη στιγμή, σε αυτούς τους παράξενους και φορτισμένους καιρούς όπου τα συναισθήματα τα δικά σου μα και των γύρω σου αποτελούν κομμάτια ενός ντόμινο που περιμένουν το πρώτο απαλό αεράκι, μια δυό ξεκούρδιστες νότες ή ένα ειλικρινή στίχο, για να καταρρεύσουν, αυτό να είναι λίγο περισσότερο απ’ ότι αντέχεις. Αντέχεις λοιπόν να περπατήσεις στον κόσμο του Figurant που είναι χτισμένος επάνω σε μια κινούμενη άμμο;

Πριν βιαστείς να απαντήσεις, σκέψου πως ίσως τελικά  αυτή να είναι η λύτρωση, ο λόγος ο οποίος ψάχνεις για να σηκωθείς από το κρεβάτι σου το πρωί, ακόμα και αν όλα αυτά που σε πνίγουν καταφέρνουν να καθίσουν επάνω σε ένα αθώο σύννεφο, να το μαυρίσουν και να φέρουν στη πόρτα σου τη προσωπική σου βροχή. Αν τελικά το γκρίζο και η μελαγχολία δεν μπορούν να κρυφτούν όσο καλός θεατρίνος κι αν είσαι, τότε απόλαυσέ τα και βγες την προσωπικη σου βροχή χωρίς ομπρέλα και γίνε ένα με αυτά. Στο τέλος της ημέρας, που ξέρεις, μπορεί να φανεί το ουράνιο τόξο.

There is nothing left, just this deserted place, for all these things I can’t find a reason.
What were the reasons for this, what where the reasons (tell me) for this mess…

Το “A Home In The Trees” είναι το προσωπικό μουσικό project του Figurant (ή Χρήστος Παναγιωτάκης αν θες), ενός εκ των δύο Egsun. Έχοντας παρουσιάσει ήδη τα EPs “No Remorse” και “The Way Back Home“, το 2011 κυκλοφόρισε το πρώτο του Long Play δίσκο από την Somehow Ecstatic Records σε μόλις 200 αριθμημένα αντίτυπα, το κάθε ένα με μια διαφορετική φωτογραφία στο εξώφυλλό του (κάτι ανάλογο με αυτό που είχε κάνει ο Absent without Leave που είχαμε δει παλαιότερα), ενώ η συσκευασία του δίσκου αποτελείται από ανακυκλωμένο υλικό που περιέχει παλαιά χαρτιά, μπανανόφλουδες και χρησιμοποιημένα καλαμάκια.

Τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν στο home studio του, ενώ όπως μας λέει και ο ίδιος αποτελούν ένα προσωπικό ταξίδι ανάμεσα σε ονειρικές μελωδίες, μελαγχολία αλλά και ελπίδα.

Another Tree That Felt, it wasn’t good time what i believed in those lies.
Another Tree That Felt, i saw it lying dead along with any final hope.
Another Tree That Felt, people just went by, there she spent all her life

Ο Figurant, δεν φυτοζωεί μπροστά από έναν υπολογιστή και δεν εμπνέεται τη μουσική την οποία γράφει από τα κορναρίσματα των δρόμων ή από τους ήχους ενός χαλασμένου πλυντηρίου. Περπατά στο δάσος και δημιουργεί μελωδίες οι οποίες είναι αφιερωμένες σε όλα εκείνα που αντικρίζει μπροστά του: στα δέντρα, τα φύλλα, τα πουλιά, στη ολοζώντανη φύση, αλλά και στη φύση που κείτεται νεκρή μπροστά του.

Στο δάσος, δημιούργησε ένα καταφύγιο για τα συναισθήματά του. Κάθε τραγούδι του μοιάζει με ένα τούβλο από το καταφύγιο αυτό — εκεί επιστρέφει, ανάμεσα στα δέντρα, όποτε η σκληρή πραγματικότητα τον νικάει ή όποτε ψάχνει την ελπίδα. Μάλιστα ίσως είναι από εκείνους, που αγκαλιάζουν τα δέντρα και τους ψιθυρίζουν ερωτόλογα ή που τα σεληνιασμένα βράδια λινκνίζονται μαζί τους σύμφωνα με τη μουσική του αέρα. Αυτό όμως μπορεί να είναι ασφαλέστερο από οποιοδήποτε άλλο νοητικό καταφύγιο που έχει δημιουργήσει κανείς, ενώ η σχέση του με τα δέντρα μπορεί να είναι πολύ πιο σταθερή και ειλικρινής από οποιαδήποτε άλλη σχέση.

Ι gave you food for life, Ι fed you with all my fruits then you just burned me down shelter to your shallow life

Με μουσική που μοιάζει με ένα συνδυασμό των ήχων του Tiersen και του Χατζιδάκι, δημιουργεί κινηματογραφικές μελωδίες από κλαίουσες κιθάρες, πλούσια drum machines, ονειρικά samples και νοσταλγικούς ήχους παιδικών παιχνιδιών, ενώ οι σπασμένες, σχεδόν άγαρμπες ερμηνείες του προσδίδουν στα τραγούδια αυθεντικότητα και ειλικρίνεια.

Ακούγοντας το “ A Home In The Trees”, ένας ολάκερος συναισθηματικός κόσμος  χωρίς ενδοιασμούς, μεταμφιέσεις, ψέμματα και υπεκφυγές ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Σου δείχνει όλες του τις αδυναμίες, τα πάθη, τις αλήθειες και τους φόβους, μα και όλα εκείνα τα οποία τον κάνουν να ελπίζει ή να μελαγχολεί. Το αν θα πατήσεις το “stop” και θα κρυφτείς μέσα στο προσωπείο που επιμελώς έχεις φτιάξει για να αντιμετωπίζεις την τσιμεντένια πραγματικότητα σου ή το αν θα πατησεις το “repeat” και θα μοιραστείς μαζί του τις αλήθειες σου, είναι στο δικό σου το χέρι. Και μπορεί οι μελωδίες αυτού του άλμπουμ να είναι το αεράκι που θα ρίξει το ντόμινο, όμως μπορεί τα συναισθήματα που εκπέμπει, να ενωθούν με τα δικά σου και να καταφέρουν μαζί να μαυρίσουν εκείνο το σύννεφο που θα φέρει τη λυτρωτική βροχή και το παραμυθένιο, πολυπόθητο ουράνιο τόξο.

 

Figurant

Figurant

Tea Party!

 

 





Σχετικά με τον Συγγραφέα

Μυριδάκη Γεωργία
Η Γεωργία γεννήθηκε στα Χανιά και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου την φιλοξενούν δύο γάτες. Της αρέσει να ακούει, βλέπει και διαβάζει δουλειές δημιουργικών ανθρώπων και να ανακαλύπτει συνεχώς καινούρια και παράξενα πράγματα. Η μεγάλη της αγάπη ήταν και παραμένει η μουσική.