Παρουσίαση

Έ

χουν περάσει πάνω κάτω 20 μέρες από την έναρξη της νέας χρονιάς (που πάντα μοιάζει σαν ευκαιρία για μια καινούρια αρχή) και όλοι έχουν αρχίσει να μπαίνουν στους γνώριμους ρυθμούς τους: Οι “από πρωτοχρονιά δίαιτα” ξεκίνησαν να τρώνε κρυφά τις πρώτες σοκολάτες, οι “θα διαβάζω ένα βιβλίο το μήνα” άφησαν το σελιδοδείκτη τους στη 5η σελίδα του βιβλίου και συνέχισαν τη μόνιμη συνήθεια της αποχαύνωσης μπροστά στη τηλεόραση και οι “θα βλέπω τα πράγματα λίγο πιο αισιόδοξα” ήδη έχουν αφήσει την παλιά γνωστή τους μιζέρια να μπει ξανά στη ζωή τους.

Όλοι θέλουμε να αλλάξουμε μικρά πράγματα για να δώσουμε περισσότερη ομορφιά στη ζωή μας, αλλά αυτό δε φτάνει μια που η δύναμη της συνήθειας είναι μεγαλύτερη απ’ όσο φανταζόμαστε. Τελικά, πρέπει να ψάξουμε και να βρούμε την ουσία, το τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε πραγματικά καλά. Να μαζέψουμε τη χρυσόσκονη από όλες τις καλές στιγμές τις ζωής μας και να βρούμε τι ήταν αυτό που τη δημιούργησε..

Για να έρθουμε στο θέμα μας, ο δίσκος της Μαριέττας Φαφούτη για τον οποίο θα μιλήσουμε σήμερα, μου θυμίζει με μεγάλη ευκολία, όλες αυτές τις καλές στιγμές στη ζωή μου που ήταν πασπαλισμένες με χρυσόσκονη και με μαγεία: Τα ταξίδια σε λεωφορεία, τρένα, αεροπλάνα και πλοία, τις απογευματινές βόλτες στη θάλασσα, το βράδυ μετά από έναν λυτρωτικό χωρισμό, τις στιγμές εκείνες στο μέρος με τα πολλά “Μ” με τους κολλητούς φίλους που (αφότου είχαμε ανοίξει τις ψυχές μας) μας χάιδευαν οι  πρώτες αχτίδες του ήλιου και τα κυριακάτικα τεμπέλικα πρωινά με τους καφέδες, τις εφημερίδες και τα όμορφα συναισθήματα.

Μήπως τελικά αυτό που έκανε τις στιγμές αυτές να μοιάζουν στο βάθος του χρόνου μαγικές, ήταν ο… ρομαντισμός;

Φτάνει τόσο…

Don’t Stop

(Video Clip Released 14/06/2011)

Marietta Fafouti (photo by www.antonisphotography.com)

Marietta Fafouti (photo by www.antonisphotography.com)

Η

Μαριέττα Φαφούτη άρχισε να παίζει πιάνο στα 15 της και ήλθε αντιμέτωπη με την “μεγάλη αποκάλυψη” του ότι μπορούσε πλέον να συνθέσει με τα ασπρόμαυρα πλήκτρα, όλες τις μελωδίες που είχε κατά νου. Με αυτή την αφορμή, ακολούθησαν χρόνια σπουδών πάνω στη μουσική αλλά και δημιουργίας, για να φτάσει στο σημείο να συνθέτει μουσική για διαφημιστικά jingles, ταινίες (Heroes Fight Like Greeks-2010, 1.2 Million Children-2009, The Revolt of Greek Jews-2010, Small Things That Matter- 2008 κ.α.), τηλεοπτικές παραγωγές, ντοκιμαντέρ, μιούζικαλ ( Komodino-2008, Galileo Galilei- 2006) και θεατρικές παραστάσεις (Cabaret-2006, Salvador- 2005, Ruins of a Day-2004).

To 2006, κυκλοφόρησε το πρώτο της soundtrack για την ταινία της Λουκίας Ρικάκη “Κράτησέ Με“, ενώ παράλληλα δημιούργησε το bankit.gr, ένα portal για τις τέχνες και τους καλλιτέχνες. Στις τελευταίες της δουλειές περιλαμβάνεται η μουσική για το remake της παιδικής σειράς της ΕΡΤ “Ο Παραμυθάς”, από τον Νίκο και Κωνσταντίνο Πιλάβιο, για την οποία έγραψε 364 λεπτά πρωτότυπης μουσικής και τραγουδιών.

Το Φθινόπωρο του 2010 κυκλοφόρησε τη πρώτη δισκογραφική της δουλειά, με δικές τις συνθέσεις και στίχους, από την Inner Ear Records με τίτλο Try a Little Romance. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στα Fab Liquid studios και την παραγωγή την ανέλαβε ο Ottomo.

The Girl Who Loved The Rain

Τ

ο Try a Little Romance ήταν μέσα στο προσωπικό μου “Top 5 των καλύτερων δίσκων” της χρονιάς που μας πέρασε. Είναι ένα άλμπουμ που αφήνει πίσω του τη μιζέρια και τη γκρίνια.

Η μουσική του είναι ανάλαφρη, καθαρή, δροσερή και αθεράπευτα ρομαντική. Απορρίπτει τις περιττές φανφάρες που φοριούνται πολύ τελευταία, και δίνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο πιάνο της Μαριέττας και στις κιθάρες, χωρίς να λείπουν όμως όργανα όπως το τσέλο, η βιόλα, το βιολί και το τρομπόνι.

Οι ερμηνείες της Μαριέττας θυμίζοντας λίγο Tori Amos και Kate Bush, πότε είναι γαλήνιες και μελαγχολικές, πότε θεατρικές  ενώ και τα έντεκα τραγούδια του δίσκου σου αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση στο τέλος του ακούσματος τους.

Ouverture

Τα τραγούδια του Try a Little Romance μοιάζουν σα να είναι γραμμένα ακριβώς για εκείνες τις στιγμές που είναι λουσμένες με χρυσόσκονη. Σε κάνουν να ταξιδεύεις, να νοσταλγείς, να ονειρεύεσαι και είμαι σίγουρη πως όσο σκληρός και να είσαι, αυτός ο δίσκος θα ξυπνήσει (με μεγάλη ευκολία) την ρομαντική πλευρά σου.

Άκουσε το αισιόδοξο “Ouverture” με το χαρούμενο πιάνο της Μαριέττας και του Lumiere Brother, το ερωτικό ” Goodbye My Love” (με τη συμμετοχή του Ottomo στα φωνητικά), το μελαγχολικό “The Girl who Loved The Rain“, το θεατρικό “lalala“  και ταξίδεψε με το “Just Go On“.

LaLaLa

Αυτή τη φορά, μη προσπαθήσεις να αλλάξεις  τις καθημερινές συνήθειες σου για να ομορφύνεις πρόχειρα και προσωρινά τον κόσμο σου. Βρες απλά τι ήταν αυτό που έκανε τις πιο καλές αναμνήσεις σου να μοιάζουν μαγικές και χρησιμοποίησέ το σα κύριο συστατικό για τις επόμενες στιγμές σου.

…Γιατί δε δοκιμάζεις να είσαι λίγο περισσότερο ρομαντικός;

And I am falling in love with the world all around
And my heart is flying too cause my life is all mine!

Goodbye My Love (feat Ottomo)

I Can Forget

Fly High

Tea Party!

 

**Παρόλο που δε το συνηθίζω το άρθρο είναι αφιερωμένο σε ένα κορίτσι στη Χαΐδελβέργη και σε ένα άλλο στη Κρήτη. Σε ένα αγόρι στο Καστελόριζο και σε ένα άλλο στη Καβάλα.





Σχετικά με τον Συγγραφέα

Μυριδάκη Γεωργία
Η Γεωργία γεννήθηκε στα Χανιά και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου την φιλοξενούν δύο γάτες. Της αρέσει να ακούει, βλέπει και διαβάζει δουλειές δημιουργικών ανθρώπων και να ανακαλύπτει συνεχώς καινούρια και παράξενα πράγματα. Η μεγάλη της αγάπη ήταν και παραμένει η μουσική.