Παρουσίαση
τελευταία ανάσα του φθινοπώρου, και μια στιγμή πριν την (ανα) γέννηση του πατροπαράδοτα μελαγχολικού χειμώνα, βρίσκουμε μια ηλιαχτίδα φωτός. Γινόμαστε ξαφνικά μικροσκοπικοί και κρυβόμαστε μέσα της για να κολυμπήσουμε στο φως και στη ζεστασιά του χειμωνιάτικου ήλιου. Τα κορίτσια φοράμε τα summer dresses μας και ένα κόκκινο κραγιόν, τα αγόρια ένα καπέλο, ένα καρώ πουκάμισο και ένα φωτεινό χαμόγελο και χορεύουμε, αγκαλιαζόμαστε, χοροπηδάμε, φιλιόμαστε — σαν να μην υπάρχει αύριο, σαν να είναι ο μοναδικός σκοπός μας το να κάνουμε τη ζωή να μοιάζει βγαλμένη από ένα χαρούμενο παραμύθι. Ένα παραμύθι που θα ξεχνάει όλα τα άσχημα και θα αναφέρει μόνο τα όμορφα.
Και οι στιγμές μοιάζουν παθιασμένες και αισιόδοξες, ακόμα και αν ξέρουμε πως περικλείονται από την γκρι μιζέρια, από τα προβλήματα κάθε είδους και από την μοναξιά εκείνης της επόμενης στιγμής που όλο αυτό το γλέντι θα εξαφανιστεί με τη δύση του ηλιου, κάτω από τον ήχο της σιωπής και θα μείνουμε μόνοι μας, αντιμέτωποι με την πραγματικότητα μας.
Η σημερινή μουσική είναι οι μελωδίες που ακούγονται μέσα στις χειμωνιάτικες ηλιαχτίδες. Μοιάζει με την λάμψη μιας αναπάντεχα χαρούμενης στιγμής μέσα στην ρουτίνα της καθημερινότητας, με ένα ειλικρινές χαμόγελο σε μια θάλασσα από μουρτζούφλικα πρόσωπα, με ένα κατακκόκινο ανθισμένο λουλούδι μέσα στο χιόνι. Οι Evripidis and his Tragedies τραγουδούν για όλες εκείνες της στιγμές της ζωής που μας κάνουν να πιστεύουμε πως είμαστε η ευτυχία είναι η αληθινή και που μας κάνουν να ονειρευόμαστε πως μικροσκοπικοί σα μυρμήγκια βρισκόμαστε μέσα στη μοναδική ηλιαχτίδα του χειμώνα και γύρω μας είναι ότι αγαπάμε και ότι έχουμε αγαπήσει.
Before it’s Over
Evripidis and his Tragedies είναι το προσωπικό project του Ευριπίδη Σαμπάτη. Πιανίστας με κλασσικές σπουδές (και εικονογράφος), τα πρώτα του μουσικά βήματα τα έκανε στην Αθήνα, παίζοντας πιάνο και τραγουδώντας. Αργότερα, μετακόμισε στην Βαρκελώνη, όπου μεταξύ άλλων συνέχισε τις μουσικές του αναζητήσεις και άρχισε τις live εμφανίσεις σε μικρά μπαρ.
Σύντομα, μαζί με τους φίλους του, που ήταν ήδη μέλη σε indie μπάντες της πόλης, και επηρεασμένοι από ετερόκλητα ακούσματα και καλλιτέχνες όπως οι Beach Boys, τα γυναικεία συγκροτήματα των ’60s, οι Magnetic Fields, η Kate Bush και άλλους, ίδρυσαν τους Evripidis and his Tragedies. Πρόκειται περί ονόματος-ομπρέλας, που το χρησιμοποιούν για είτε ως μουσική κολλεκτίβα είτε ως ένα one man show σε ορισμένες περιπτώσεις. Ως Evripidis έχουν εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά και διαφορετικά μέρη: από μικρά μπαρ και nightclubs ως και γκαλερί τέχνης και μπουτίκ. Από διεθνή φεστιβάλ (Primavera Sound, Primavera Club, Faraday, Placa Odiseea, Synch, Petit Comitée) ως και εγκαταλειμμένα διαμερίσματα. Από θέατρα σε ταράτσες και από δισκάδικα σε επιδείξεις μόδας, ενώ έχουν δεχθεί ζεστή υποδοχή σε Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Αθήνα, Παρίσι, Βερολίνο, Λονδίνο, Νέα Υόρκη και σε πολλές άλλες πόλεις.
Το 2007, μετά την ηχογράφηση ενός 7ιντσου single, μαζί με τους Ισπανούς Jeleton για το project τους “Las Lilas de Jeleton“, αποφάσισαν να δημιουργήσουν τον πρώτο τους δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε από την Touchme Records της Βαρκελώνης. Έκτοτε, δημιούργησαν διάφορα -ακυκλοφόρητα- τραγούδια, soundtracks για videoart, ταινίες μικρού μήκους και μουσικά video, ενώ πάντα η μεγάλη τους αγάπη ήταν οι live εμφανίσεις.
Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο Ευριπίδης και η παρέα του έρχονται στην Ελλάδα και κυκλοφορούν από την Inner Ear το δεύτερο άλμπουμ τους, “A Healthy Dose of Pain” σε συλλεκτική έκδοση βινυλίου που περιέχει και το περιεχόμενο του album σε cd.
Παρόλο που η σύνθεση της κολεκτίβας μεταβάλλεται και είναι διαφορετική ανά καιρούς, οι “Tragedies” που πλαισίωσαν τον Ευριπίδη στον δίσκο αλλά και σε στις συναυλίες στην Αθήνα είναι οι Abel Puyol (σαξόφωνο, φωνητικά), Anie Arjona (φωνητικά, κρουστά, μεταλλόφωνο), Cristina de Sola (βιολί), Jaume Ribell (τύμπανα, κρουστά), Marisol Simó (φωνητικά), Marc Ribera (φωνητικά, μουσικό πριόνι) και Victor Antolin (μπάσο, φωνητικά).
Este verano (pensé que te había perdido para siempre)
Evripidis and his Tragedies παρουσιάζουν 12 αυτοβιογραφικές “τραγωδίες” με μπόλικο κέφι και χιούμορ, που χαρακτηρίζονται από μια ’60s ατμόσφαιρα με ποπ, χορευτικές μελωδίες, με γρήγορους ρυθμούς, θεατρικά φωνητικά ή χαρούμενες brit pop ερμηνείες. Κάθε κομμάτι περιλαμβάνει μια στρατιά οργάνων αλλά το πιάνο βρίσκεται μονίμως σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Στα τραγούδια τους μιλούν για εκείνη τη δόση ευτυχίας που βρίσκεται ανυποψίαστη μέσα σε στιγμές. Η στιγμή της “αληθινής ευτυχίας” την ημέρα του γάμου σου, η στιγμή της χαράς του να βασανίζεις την αδερφή σου [!], η ευτυχία ενός ταξιδιού, ενός παθιασμένου έρωτα, μιας φιλίας, μιας ανάμνησης ή μιας σκηνής της καθημερινότητας. Και όλες οι στιγμές συνοδεύονται από την ιστορία τους, η οποία παρόλο που ίσως τελικά να σε πονάει, να σε προβληματίζει ή να σε γεμίζει τύψεις και αγωνία, λόγω των ευτυχισμένων στιγμών που σου έχει προσφέρει, ο πόνος μετριάζεται και η γεύση που σου αφήνει είναι γλυκόπικρη.
Το “A Healthy Dose of Pain” είναι ένας δίσκος που απευθύνεται σε αισιόδοξους. Σε αυτούς που βλέπουν την θετική πλευρά κάθε εμπειρίας, κάθε βιώματος και κάθε ιστορίας. Σε αυτούς δε καταβάλλονται από τα άσχημα αλλά που πάντα προσπαθούν να δουν και την άλλη πλευρά του νομίσματος, που ψάχνουν να κρυφτούν μέσα στη ζεστασιά των χειμωνιάτικων ηλιαχτίδων. Σ’ αυτούς που αναζητούν την άκρη του ουράνιου τόξου πίσω από τις ταράτσες των πολυκατοικιών και που αντιμετωπίζουν τον έρωτα και την φιλιά σαν μια γιορτή, παρόλο που ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να έχεις αληθινούς φίλους και πως το πάθος του έρωτα είναι εφήμερο.
Κάτω από το περιτύλιγμα της φωτεινής αισιοδοξίας και ανάμεσα στους ήχους των βιολιών, του σαξοφώνου και του πιάνου, κρύβονται οι αλήθειες του Ευριπίδη και των φίλων του. Μπορεί μέσα στη διήγηση των μικρών, χαρούμενων καθημερινών στιγμών να υποβόσκει η μελαγχολία, μια που οι στιγμές αυτές όσο όμορφες και αν ήταν, με όση αγάπη και αν τις κουβαλάμε, έχουν πλέον περάσει — όμως μας προκαλούν να τις κάνουμε σημαία σε μια μεγάλη γιορτή, να τις προτάσσουμε ενάντια στη μιζέρια, το γκρι, την κατάθλιψη και τον χειμώνα. Τον χειμώνα της καρδιάς.
Άκουσε όλα τα τραγούδια του A Healthy Dose of Pain
Τea Party!
Ο Νικητής του προηγούμενου Διαγωνισμού
Το σχόλιο που μάζεψε τα περισσότερα likes και κέρδισε ένα αντίτυπο του δίσκου “Τα μολύβια κομάντος” της nefeli walking undercover, είναι αυτό του άρης,! Συγχαρητήρια!
Ραντεβού ξανά την επόμενη Τρίτη με όμορφες μουσικές και ένα νέο διαγωνισμό!























Πολύ ωραίο album!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
0
0
Είσαι φαιδρή!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1
0
huh?
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
0
0
Εγώ θέλω να κερδίσει ο Πακιστανός! Έκανα like!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
0
0
oO Σε άλλο άρθρο αυτή τη φορά είναι τα δώρα, εδώ δεν κερδίζει κανείς!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1
0
Πολύ καλός, μπράβο του. Έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.
Με το καλό, να τον απολαύσουμε και ζωντανά!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
2
0