Baby Trio – The Main Course (2009)

εκεί που πιστεύεις πως στη Wonderland δε χωράνε άλλοι πειραματισμοί, άλλες μεγαλειώδεις, καινοτόμες και ενδιαφέρουσες εγχώριες μουσικές, έρχεται ο επόμενος δίσκος (από το -κοντινό- παρελθόν) για να διαγράψει αυτή τη σκέψη αλλά και να καταρρίψει στιγμιαία όλα τα κλισέ του αναγνώστη που ψάχνει να βρει χιτάκια μέσα στους δίσκους που παρουσιάζονται.

Αν λοιπόν πιστεύεις πως η jazz μουσική απευθύνεται (όπως είχαμε ξαναπεί) στις κρύες, χειμωνιάτικες ημέρες, αλλά και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (“feel the beat τώρα που είσαι νέος” και λοιπές αηδίες), οι Baby Trio με leader τους τον καταπληκτικό Γιώργο Κοντραφούρη, έρχονται να σου ρίξουν μια κοροϊδευτική καραπαζιά στον σβέρκο.

Ποτέ ξανά η jazz δεν ήταν τόσο φρέσκια και τόσο “ζωντανή”.

Athina

Γιώργος Κοντραφούρης

Γιώργος Κοντραφούρης, γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Έχοντας σπουδές κλασσικού πιάνου, σε ηλικία μόλις 16 χρονών, στράφηκε προς τη αγαπημένη του jazz ενώ αργότερα, αποφοίτησε με Bachelor’s και Master’s degree in Jazz Performance από την Ακαδημία Sibelius στη Φινλανδία. Αργότερα, δίδαξε τζαζ πιάνο και εκκλησιαστικό όργανο στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στο Ωδείο Athenaeum στην Ελλάδα, καθώς και στην Ακαδημία Sibelius στη Φινλανδία, ενώ έχει δώσει σεμινάρια σε διάφορες σχολές στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Ινδονησία και στην Εσθονία.

Ανεξάρτητα από τις σπουδές του και τη πανεπιστημιακή του πορεία, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος “Page one“, ενεργό μέλος των “EXIT” και του “Houston Pearson Quartet“, και έχει συνεργαστεί σε πολλές ηχογραφήσεις και συναυλίες με κορυφαίους διεθνείς μουσικούς του είδους. Από το 1998 έχει κυκλοφορήσει 5 προσωπικά άλμπουμ ως πιανίστας με έντονη funky και blues διάθεση, ενώ μετράει πάνω από 25 συμμετοχές σε δίσκους άλλων ως sideman (την αναλυτική δισκογραφία του μπορείς να τη δεις εδώ.)

Baby Trio

Οι Baby Trio λοιπόν, σχηματίστηκαν το 2008 και είναι είναι το καινούριο organ project του Γιώργου Κοντραφούρη με τον ίδιο στο Hammond, τον Αλέξανδρο Βήχο στη κιθάρα και τον Βαγγέλη Κοτζάμπαση στα drums.

Και όπως έλεγε ο πρώτος, όταν πρωτοεμφανίστηκαν σαν μπάντα:

Και δε θα μπορούσε να δώσει καλύτερο ορισμό από τον “εφηβικό ενθουσιασμό”, αφού νομίζεις πως αν κάποιος αντικαταστούσε τα μουσικά όργανα των τριών αυτών μουσικών την ώρα ενός live με ηλεκτρικές κιθάρες, αυτό που θα άκουγες θα ήταν κάτι χαοτικό και τσατισμένο, λες και βγήκε από εφιάλτη του John Zorn ή λες και κάποιος έβαλε επιτέλους τους Acid Mothers Temple στη μπρίζα!

To 2008, παρουσίασαν το πρώτο τους EP – ορεκτικό με τίτλο “A New Snack” το οποίο κυκλοφόρησε σε 777 αριθμημένα αντίτυπα, ενω το 2009 μας προσέφεραν το κύριο πιάτο, το LP “Main Course“, και τα δύο από τη Puzzlemusik. Στο “Main Course, συμμετέχουν επίσης οι Τάκης Πατερέλης (άλτο σαξόφωνο), Dj Ever B (samples και scratching) καθώς και η Jeanne Bresciani του Isadora Duncan International Institute με τη φωνή της, σε δύο τραγούδια.

Five to Seven

αρόλο που πρόκειται για ένα κλασικό “jazz organ trio”, οι Baby trio δεν ακολουθούν το προβλέψιμο και κλασσικό μονοπάτι που θα περίμενε κανείς. Η ψυχεδέλεια, το progressive rock, η blues και η jazz μουσική, ανεβαίνουν στο πάλκο και χορεύουν έναν χορό που κανείς δε ξέρει ποια θα είναι τα επόμενα βήματά του. Αυτοσχεδιασμοί, πρωτόγνωροι συνδυασμοί μελωδιών και το καλύτερο Hammond που έχεις ακούσει κάτω από την εκτελεστική δεινότητα του Γιώργου, δημιουργούν ένα  πλούσιο και άκρως ενδιαφέρον μουσικό μείγμα. Η συμμετοχή του Dj Ever B με τα samples και τα σκρατσαρισματά του, έρχεται από το δεύτερο κιόλας τραγούδι για να προσθέσει λίγο άρωμα δρόμου στο μεθυστικό χαρμάνι ήχωv.

Στο “Main Course” χωράνε με έναν μαγικό τρόπο όλες οι εποχές, οι διαθέσεις και όλα τα συναισθήματα. Χορταίνουν τα αυτιά σου μα και η ψυχή σου από καλή μουσική και αν σε άλλους ορχηστρικούς δίσκους λέγαμε πως σαν άδειοι καμβάδες περιμένουν να φιλοξενήσουν τις εικόνες σου, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αρκούν μόνο τα ονειροπολήματα και οι αναμνήσεις. Το άλμπουμ αυτό σε προκαλεί να ζήσεις και αργότερα, σα να είναι ο καλύτερός σου φίλος, θα αγκαλιάσει όλες τις στιγμές σου: τις καλές και τις κακές, τις υστερικά χαρούμενα ή τις μανιακά θλιμμένες, τις οργισμένες και τις ήρεμες, μα και εκείνες που δεν ξέρεις ούτε εσύ ο ίδιος το πως ακριβώς νιώθεις.

Τα τραγούδια του έχουν γεύση καλοκαιρινού κοκτέιλ και άρωμα νυχτολούλουδου και θάλασσας, εκπέμπουν τόση ζεστασιά όσο το βαρύ χειμωνιάτικό σου πάπλωμα το πρωί και μοιάζουν με το soundtrack μιας οργισμένης καταιγίδας ή του μακρινού ταξιδιού μιας νιφάδας χιονιού από τα σύννεφα μέχρι την άσφαλτο. Και αν προσθέσεις μέσα όλες εκείνες τις στιγμές που βρίσκεσαι στο κέντρο ενός μποτιλιαρίσματος μέσα στη πόλη, τις βραδιές που θες να σπάσεις οτι εύθραυστο βρίσκεται γύρω σου, τις ημέρες που νιώθεις ερωτευμένος αλλά και τις ημέρες που νιώθεις απλά “παρανοϊκός”, τότε ήδη έχεις σχηματίσει μια πλήρη εικόνα του άλμπουμ.

Όπως είπαμε στην αρχή, οι Baby Trio με μαεστρία καταρρίπτουν όλα τα κλισέ και δημιουργούν ένα είδος μοντέρνας τζαζ μουσικής που οι λέξεις “ήρεμο” και “χαλαρωτικό” δεν του ταιριάζουν. Αντίθετα, οι μελωδίες του σε κυριεύουν, σε ξεσηκώνουν και σε προκαλούν να εκφράσεις με τον πιο ακραίο τρόπο τα συναισθήματά σου. Όποια και αν είναι αυτά.

Watching the girls go by

Tea Party!