Η μουσική θέλει ταλέντο (των άλλων)…

ία από τις κλασικές αρπαχτές των τραγουδιστών στην Ελλάδα είναι να παίρνουν ένα τραγούδι που κάνει διεθνή επιτυχία και να του αλλάζουν τον αδόξαστο, καψουροποιώντας το σε βαθμό κακουργήματος. Πραγματικά, όποιο και να είναι το θέμα του τραγουδιού, από τα ναρκωτικά, μέχρι την αποψίλωση του Αμαζονίου, το ελληνικό αντίστοιχο θα έχει συνήθως μια ραγισμένη καρδιά, ένα ματωμένο ηλιοβασίλεμα και τη ρίμα «χέρια-αστέρια», ενώ ο/η αοιδός θα ποζάρει ξάπλα μπροστά σε ένα τζάκι με αναμνήσεις του/της πρώην να τρέχει στην παραλία.

Τα έχω κατατάξει σε τρεις βασικές κατηγορίες

Στην πρώτη βρίσκονται τα τραγούδια που μεταφράζουν τον τίτλο στα ελληνικά και προσπαθούν να κινηθούν στο ίδιο ύφος. Για παράδειγμα, το «Like a Virgin» της Μαδδόνας, θα γινόταν «Σαν Παρθένα» και οι στίχοι θα πήγαιναν κάπως έτσι: «Σαν παρθέενα, όποτε με ακουμπάαας, σαν παρθέ-ε-ε-εναα, νιώθω όταν με φιλάς» (πάρτα, Φοίβε, μπορώ κι εγώ να γράψω ρεφραίν σε 3 δευτερόλεπτα).

Στη δεύτερη κατηγορία κατατάσσονται τα τραγούδια που αντί να μεταφράσουν τον τίτλο, βάζουν κάποιον που να μοιάζει ηχητικά, ενώ το περιεχόμενα είναι άλλ’ αντ’ άλλα, της Παρασκευής το γάλα. Για παράδειγμα, το «Tu est futu» των In-Grid θα γινόταν ανηλεώς «Ριγέ Φουφού», το ρεφραίν θα πήγαινε «Ριγέ φουφού φου φου-ρου-φου-φου» και θα το τραγουδούσε η Τερέζα.

Η τρίτη κατηγορία περιέχει τα κομμάτια που απλώς δανείζονται τη μουσική, επειδή τους αρέσει και τίτλος-στίχοι δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση, κάτι σαν το «Όλα αυτά που φοβάμαι» της Πρωτοψάλτη, που δεν έχει καμιά επαφή με το «The way you remind me» των Nickelodeon Nickelback.

Επιτρέψτε μου, τώρα, να σας καταστρέψω για πάντα τη μέρα, θυμίζοντάς σας μερικές αξέχαστες κιτς διασκευές κι από τις τρεις κατηγορίες, σε ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα!!!

- Το «Έλα ξανά» της Μπέθθυ Αργυράκη που έστειλε οριστικά στον τάφο το original «Ella, elle l’a» Η φίλτατη Μπέθθυ αποφάσισε να κρατήσει το γαλλικό Ella, που μια χαρά τη βόλευε και στα ελληνικά ως  Έλα. ΕΛΑ, όμως, που το original τραγούδι είναι αφιερωμένο στην Έλλα Φιτζέραλντ, σε αντίθεση με το έκτρωμα της Μπέθθυ που είναι αφιερωμένο μάλλον στον γκόμενο που μετά από μία νύχτα μαζί της, αποφάσισε να ξυρίσει το κεφάλι του και να γίνει οπαδός του Σάι Μπάμπα… FAIL-A! Δείτε το αρχαίο κλιπ-80ίλα του κερατά και δώστε ακαριαίο τέλος στη ζωή σας.

- Η Μπέθθυ δεν το βάζει κάτω, όμως. Μετά από μία μικρή έρευνα στο ίντερνετ διαπίστωσα ότι έχει ασελγήσει στα περισσότερα ξένα τραγούδια, αφού έχει διασκευάσει στα ελληνικά, τα πάντα, από βρετανική ποπ μέχρι Νορβηγικά της τάβλας. Ένα από τα τερατουργήματά της ακούει στο όνομα: «Πιο δυνατά!» Δεν θα σας πω σε ποιους ανήκει, θα το βρείτε μόνοι σας από το πρώτο δευτερόλεπτο και μετά θα ψάξετε να τη βρείτε στο 11-8-80, με μόνο σκοπό να της φράξετε τον οισοφάγο με ένα πικάπ…

- Ναι, ξέρω, είμαι κακεντρεχής, αλλά σας έχω ΠΑΛΙ Μπέθθυ, για να τριτώσει το κακό της διασκευαστικής της παράνοιας! Αυτή τη φορά, την πληρώνουν οι ABBA, η μουσική, η λογική, το γούστο και ο κόσμος ολόκληρος, αφού το «SOS» μεταμορφώνεται σε «Πού είστε, φίλοι μου;» (αυτοκτόνησαν όλοι…). Σπέσιαλ μπόνους στο βίντεο κλιπ, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, που δεν κολλάει πουθενά, όπως και το τραγούδι ολόκληρο!

- Το «Θα επιζήσω» του Φίλιππου Νικολάου (του ποιουουου;;;). Τι σας θυμίζει; Τι; Ναι!! Το «I will survive» της Gloria Gaynor, που αν είχε ακούσει το κομμάτι του όχι μόνο δεν θα επιζούσε, αλλά ούτε θα βρίσκανε το πτώμα της ποτέ! Πρέπει να το ακούσετε οπωσδήποτε, είναι απολύτως cult-must!

- Το «Άκου την καρδιάααα…» της Βόσσου που κανιβάλισε τους Roxette ξεδιάντροπα. Κράτησε το κόνσεπτ του πρωτότυπου πάνω κάτω, αλλά όπως και να το κάνουμε, δεν συγκρίνεις τους Roxette με την τύπισσα που τραγούδησε το «Κουτσουράκι»  του Μικρούτσικου. Φήμες λένε ότι το τραγούδησαν πρώτοι οι One, αλλά δεν θέλω να το πιστέψω διότι αν τους σκεφτώ στο βίντεο κλιπ με ανοιχτά πουκάμισα να χαϊδεύουν τα ξυρισμένα, λαδωμένα στήθη τους, δεν μου μένει παρά να βάλω το κεφάλι μου στο φούρνο…

- Τα τραγούδια του Πανταζή που είναι άθλιες διασκευές ήδη άθλιων τουρκικών τσιφτετελιών τύπου «Φιλάκια, κι αν δεν με πιστεύεις ματς μουτς!», αλλά ακόμα κι όσα δεν είναι διασκευές , πάλι άθλια είναι. Οπότε, βασικά, το συμπέρασμα είναι ότι ο Πανταζής είναι λεχρίτης ότι και να τραγουδήσει. Στην ίδια κατηγορία εμπίπτει και ο θηλυκός Πανταζής , που ακούει στο όνομα Λαίδη Άντζελα και έχει πείσει τον εαυτό της ότι τα τελευταία 900 χρόνια που στοιχειώνει τις ελληνικές μπουζουκοπίστες έθεσε (ή τίθεσε όπως θα έλεγε η ίδια) νέες βάσεις για την ελληνική μουσική…

- Το πρόσφατο, βαρετό και αδιάφορο «Κόντρα» της Βίσση, που απλώς δανείστηκε τη μουσική του «Breathless» και τίποτε παραπάνω, με μόνο σκοπό η Βίσση να βρει ευκαιρία να πετάξει ακόμα δυο-τρία ξελαρυγγιάσματα που όταν ήταν είκοσι της έβγαιναν, ενώ τώρα που είναι είκοσι δεκαετιών βγάζουν απλώς την ψυχή των γύρω της.

- Το «Don’t worry, be happy» των Κατσιμιχαίων (για να μη λέτε ότι κράζω μόνο τους προφανείς!) το οποίο είναι διασκευή του… εμ… «Don’t worry, be happy»! Εντάξει, ρε παιδιά, εκτιμώ το γεγονός ότι αντί να δημιουργήσετε κι εσείς ένα μεταφραστικό εξάμβλωμα, κρατήσατε τον ίδιο τίτλο και λέτε το ρεφραίν πάλι στα αγγλικά… Αλλά αποφασίστε: ή θα κάνετε διασκευή ή δεν θα κάνετε. Τα δίγλωσσα αφήστε τα για τη Eurovision! Και, επιτέλους: διαλυθείτε ή όχι, εσείς και οι Πυξ Λαξ μας γκαστρώσατε!

- Και φυσικά, στην κορυφή στέκεται η πιο αποτυχημένη διασκευή όλων των εποχών, επιπέδου «πάρε-τον-τραγουδιστή-και-παλούκωσέ-τον-δημόσια-στην-Κουμουνδούρου», την οποία τραγούδησε ο γνωστός καρπερός  που ακούει στο όνομα Πασχάλης. Πήρε το διάσημο τραγούδι «Give me hope, Jo’anna», το οποίο μιλάει για το Απαρτχάιντ στην Αφρική και στο οποίο το «Jo’anna» αποτελεί απλώς σύντμηση του Γιοχάνεσμπουργκ και το έκανε απλώς… «Σ’ αγαπώ, Τζοάνα»! Εμετός! ΕΜΕΤΟΣ!!! Το τραγούδι που έγινε ύμνος των απανταχού καταπιεσμένων μαύρων και απαγορεύτηκε στη Νότιο Αφρική, μετατράπηκε σε ανεγκέφαλη, ανούσια φλωροπόπ ερωτοτσαχπινιά! Που να σε στειρώσουν για να μη σπείρεις άλλους τυχαίους απογόνους με το γούστο σου στο DNA τους, καταραμένε!!!

Αλλά μία είναι η διασκευή που, κάθε φορά που την ακούω,  μου γυρίζει το μάτι ανάποδα, σε σημείο να βλέπω για μισή ώρα την περιοχή Broca του μετωπιαίου λοβού μου (σας έστειλα, ε; Βλέπω House MD ανελλιπώς γιατί με μορφώνει! Αν έβλεπα και λίγο Grey’s Anatomy, θα μάθαινα και νέες στάσεις στο σεξ!). Είναι το «Σφύριξε χαρούμενα, μπορείς» που βασίστηκε στο αντίστοιχο «Always look on the bright side of life».

Για μένα ξεπερνά σε κακογουστιά και σιχαμάρα ακόμα και συλλεκτική κασετίνα με άπασα τη δισκογραφία του Νεκτάριου Σφυράκη και του Τριαντάφυλλου μαζί… Βασικά, και μόνο για το γεγονός ότι κατέστρεψαν το τραγούδι των Monty Pythons τους αξίζει δημόσιος τουφεκισμός, αφού πρώτα υποχρεωθούν να δούνε σερί όλες τις σεζόν του Beverly Hills – μαζί και του remake.

Ανάμεσα σε αυτούς που το τραγουδούν είναι και ο γνωστός αντιπαθίκλας, τηλε-οινοχόος της ΝΕΤ, Σπύρος Παπαδόπουλος, που «στην υγειά μας» πίνει με τους καλεσμένους του το μισό προϋπολογισμό του Μπαγκλαντές σε ρετσίνες και ουίσκια…

Το να ακούς τον τύπο που πληρώνει η ΕΡΤ δέκα απιθανικομμύρια ανά επεισόδιο να σου λέει «δεν πειράζει που είσαι μπατίρης, δες  τη φωτεινή πλευρά της ζωής» είναι πιο προκλητικό κι από το να στείλεις την Βαρδινογιάννη ντυμένη με γουναρικό και Bulgari στη Μενάνδρου να φωνάζει στα πρεζόνια: «Υπομονή, όλα θα πάνε καλά!» Της χυμάνε μετά να την ξεσκίσουν πατόκορφα ή δεν της χυμάνε;

Φαντάσου τον Παπαδόπουλο, με ένα ποτήρι μαλαματίνα στο χέρι, να τραγουδά χασκογελώντας:

Τι λε, ρε φίλε, σοβαρά;;; Έχεις κάνει και φυλακή και σου φαινόταν κάθε μέρα Κυριακή; Αν είσαι τόσο υπεράνω τύπος, τότε μπορείς κάλλιστα να δώσεις τον αδικαιολόγητα υπέρογκο μισθό σου σε κάναν κακομοίρη, να πληρώσει τα χρέη του, ή να πάρεις τη θέση του στην Ψειρού που είναι «όλα πληρωμένα» (από τους φόρους μας, μαλέα!) και να ζήσεις σαν άρχοντας με τον Βρασίδα τον Μπήχτη και τον Ζαχαρία τον Χλέμπουρα.
Υποθέτω ότι όσο θα σε βιάζουν ομαδικά στα ντους, εσύ θα τραγουδάς ευτυχισμένος: «Ωραία που είν’ η Κυριακή, μα να’ ταν πιο μεγάλη»!

Συγχύστηκα πάλι. Πάω να διασκευάσω Μιχαλάκη Τζάκσον… Χμ… για να δούμε… το «Beat it» θα γινόταν μια χαρά «Μπήχτης»…

*spaz: someone who thinks irrationally and is giving you a hard time, usually about something insignificant, or someone who generally randomly overreacts.