σινεμά είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που ακόμα απολαμβάνω στον κόσμο αυτό. Δυστυχώς, είναι και ένα από τα πράγματα που έχω τις περισσότερες πιθανότητες να έρθω αντιμέτωπος με ορδές ενοχλητικών ηλιθίων — οι κινηματογραφικές αίθουσες είναι σχεδιασμένες ώστε να χωράνε μπόλικους από δαύτους!
Κάθε φορά που κανονίζω να δω μια ταινία που ανυπομονούσα καιρό να δω (κατά 98% θρίλερ…) με πιάνει η φοβία ότι θα πέσω πάλι σε αίθουσα γεμάτη παρέες ανηλίκων που πηγαίνουν μόνο για να κάνουν χαβαλέ ή ότι στα γύρω καθίσματα θα μαζευτούν όλοι οι παρλαπίπες και οι γλωσσοκοπάνες του λεκανοπεδίου για να λύσουν τα αισθηματικά/οικογενειακά τους.
Αν η αίθουσα δεν έχει γεμίσει, έχεις πάντα τη δυνατότητα να σηκωθείς και να κάτσεις σε άλλη θέση, κρατώντας τους πάσης φύσεως Ούνους όσο το δυνατόν πιο μακριά από το βεληνεκές σου. Αν, όμως, είναι φίσκα, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ζεν γιόγκα στο κάθισμά σου μπας και κρατηθείς και δεν καρυδώσεις Homer-style την καρακαηδόνα που κάθεται δίπλα σου…
Έτσι, έχω φτάσει στο σημείο να προτιμώ να δω μια ταινία το μεσημέρι που θα έχει ελάχιστο κόσμο και, πιστέψτε με, δεν υπάρχει τίποτε πιο ξενερωτικό από το να βλέπεις σπλατεριά μεσημεριάτικα. Μπορεί να επικρατεί σκοτάδι στην αίθουσα, αλλά και μόνο που ξέρεις ότι έξω είναι ακόμα μέρα, σου χαλάει τελείως την ατμόσφαιρα…
Μαζί με την κατηγορία των σινεφίλ, λοιπόν, θα έπρεπε να υπάρχει και η κατηγορία των σινεκίλ: είναι όλοι εκείνοι οι εκνευριστικοί αγροίκοι που πετυχαίνεις σε μία κινηματογραφική αίθουσα και το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι να τους σκοτώσεις βίαια!
Ο WANNABE ΑΣΤΕΙΟΣ
Αυτόν τον παίρνεις χαμπάρι από την αρχή: είναι ο τύπος που -από τις διαφημίσεις κιόλας- έχει αρχίσει να πετάει κρυάδες και να γελάει μόνος του. Διόρθωση: δεν γελάει μόνος του, γελάει και η χαζοβιόλα που κάθεται δίπλα του — και η οποία είναι και ο λόγος που ο τύπος δεν βάζει γλώσσα μέσα.
Στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι “είναι γκόμενος με χιούμορ” επιστρατεύει ατάκες επιπέδου τριτοκλασάτης ελληνικής επιθεώρησης με τη Βάσια Τριφύλλη και τον Τόνι Άντονι. Η γκόμενα, από την άλλη, οφείλει να γελάσει, καθώς της πληρώνει το σινεμά και τα νάτσος με λιωμένο τυρί που σαβουρώνει — οπότε πρόκειται για σχέση δούναι-λαβείν: «εσύ μου πληρώνεις τα έξοδα κι εγώ σε κάνω να νιώθεις σαν να είσαι cool και όχι ο φλώρος που είσαι στην πραγματικότητα».
Δυστυχώς, το κακό συνεχίζεται και μετά τις διαφημίσεις. Ο τύπος πετάει ανέμπνευστες κρυάδες και κατά τη διάρκεια των τίτλων έναρξης, ή στις ατάκες των πρωταγωνιστών ή σκηνή παρά σκηνή, με τη γκόμενα δίπλα να σιγοκακαρίζει όσο χρειάζεται για να του τονώσει το ηθικό. Και να καταρρακώσει όλων των υπολοίπων. Μπορείς να του κάνεις παρατήρηση, αλλά δεν έχεις ελπίδες να το βουλώσει, εκτός και αν τη στιγμή που πετάει καμιά μπαρούφα του κάτσει το ποπ κορν στον καρίτσαβλο και ψοφήσει…
ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΙ
Ξεκινούν ως καθυστερημένοι σε χρονικό επίπεδο και καταλήγουν καθυστερημένοι σε νοητικό καθώς, όχι μόνο δεν έρχονται στην ώρα τους, αλλά συνήθως χρειάζονται και Γεωγραφικό Άτλα για να καταφέρουν να βρούνε και να μοιράσουν τις θέσεις τους.
Οι καθυστερημένοι σκάνε μύτη στα πρώτα λεπτά της ταινίας, αγχωμένοι, φασαριόζοι και κρατώντας στην αγκαλιά τους το μισό κυλικείο του σινεμά λες και δεν ήρθαν να δούνε ταινία, αλλά να μαζέψουν προμήθειες για το χειμώνα.
Την ώρα που εσύ είσαι προσηλωμένος στην οθόνη προσπαθώντας να μη χάσεις σκηνή -καθώς όλοι ξέρουμε ότι τα πρώτα λεπτά μίας ταινίας είναι και τα κρίσιμα- εκείνοι έρχονται και μπαστακώνονται όρθιοι μπροστά σου, προσπαθώντας να διαλέξουν ποιος θα κάτσει πού.
«Είστε πέντε και οι άδειες θέσεις είναι επίσης πέντε! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ, ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ, ΚΑΘΕΣΤΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ!». Φυσικά, αυτό δεν γίνεται ποτέ! Διότι πρώτα πρέπει να λυθεί το αιώνιο ερώτημα: η Ρούλα θα κάτσει δίπλα στο Μπάμπη και ο Δημήτρης ανάμεσα στη Ρούλα και την Πέγκυ, ή η Πέγκυ με τη Ρούλα πρώτα και μετά ο Δημ… — α, ξεχάσαμε και τον Γιάννη, πού θα κάτσει ο Γιάννης; ΘΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ, ΜΩΡΗ;;;
Μετά ξεκινά το σήριαλ «βγάζουμε μπουφάν, τσάντες, σκουφιά, κινητά και προσπαθούμε να τα χωρέσουμε στα καθίσματα κάνοντας παράλληλα ζογκλερικά με το ποπ-κορν και την Coca-Cola», ενώ οι θεατές από πίσω τους έχουν αρχίσει να σχηματίζουν ανθρώπινη πυραμίδα μπας και καταφέρουν να δούνε την οθόνη…
ΟΙ «ΕΙΔΑΜΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΠΗΚΑΜΕ»
Πρόκειται συνήθως για μεγάλης ηλικίας άτομα που η τελευταία φορά που πήγανε στο σινεμά ήταν, πιθανότατα, όταν παιζόταν και η τελευταία ταινία του Μπάστερ Κήτον. Εκ των πραγμάτων, ξεχωρίζουν σαν τις μύγες μες στο γάλα, καθώς όλη την ώρα κάνουν κουλαμάρες και η επαφή που έχουν με τον χώρο είναι εφάμιλλη της επαφής που θα είχαν οι αδελφοί Ράιτ στο πιλοτήριο ενός Boeing 747.
Η πρώτη μου γνωριμία με το είδος ήταν σε ένα θερινό σινεμά όπου είχα πάει να δω το Batman Begins. Ξαφνικά έσκασαν μύτη δύο γιαγιάδες κι έκατσαν μπροστά μου. Όταν η ταινία ξεκίνησε, έδειξαν αρκετά προβληματισμένες και τις άκουσα να αναρωτιούνται «πού είναι ο Τομ Κρουζ»! Είχαν δει έξω από το σινεμά την ταμπέλα με τα «Προσεχώς» και νόμιζαν ότι έκοψαν εισιτήρια για τον Πόλεμο των Κόσμων, που θα παιζόταν σε δυο εβομάδες!
Η συνέχεια ήταν αναμενόμενη: κάθε φορά που ο Μπάτμαν πεταγόταν από τα σκοτάδια κι έσπαγε σαγόνια, οι γριές έκλειναν τα μάτια τρομαγμένες λες και ερχόταν ο Σατανάς να διεκδικήσει τις ψυχές τους και έσκουζαν! Κατά συνέπεια, αντί να βλέπουν την ταινία, απλώς την άκουγαν! Κάπου στο εικοσάλεπτο, η μία πήγε στην τουαλέτα (ακράτεια γαρ!) και όταν βγήκε μέσα στα σκοτάδια χάθηκε και άρχισε να καλεί τη φίλη της, η οποία σηκώθηκε όρθια και άρχισε επίσης να γκαρίζει, ώστε να ακολουθήσει η άλλη τη φωνή της — πάλι καλά που δεν έβγαλε και καμιά μπουρού από την τσάντα να της κάνει σινιάλο!
Όταν καταφέρανε να ξανανταμώσουν, μαζέψανε τα μπογαλάκια τους και φύγανε. Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί αν έβλεπαν και το Σκιάχτρο στην οθόνη, έπαιζε να πάθουν και κάνα εγκεφαλικό επί τόπου και να τις μαζέψουν μετά την ταινία μαζί με τα αποφάγια…
ΟΙ ΞΕΡΟΛΕΣ
Πρόκειται συνήθως για fanboys. Έχουν διαβάσει όλα τα κόμικς της Marvel, της DC και της Dark Horse και τα βιβλία του Χάρι Πότερ, του Πέρσι Τζάκσον, του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και της Νάρνια σε σημείο αποστήθισης. Οπότε, θεωρούν τους εαυτούς τους κάτι σαν ειδήμονες πάνω στο αντικείμενο και όταν σκάει στα σινεμά σχετική ταινία κάνουν ουρές. Όχι για να τη δούνε απλώς, αλλά για να τη βγάλουν σκάρτη επειδή δεν μένει πιστή στο πρωτότυπο!
Κατά τη διάρκεια της ταινίας, σε κάθε σκηνή που διαφοροποιείται από το βιβλίο ή το κόμικ, τους πιάνει παροξυσμός και πρέπει ο-πωσ-δή-πο-τε να επισημάνουν ότι “δεν έγινε έτσι στο βιβλίο!” ή “στο κόμικ δεν συνέβη αυτό!”. Και για να το αποδείξουν, αφηγούνται μεταξύ τους και ένα recap του κεφαλαίου στο οποίο εντοπίστηκε η ανακρίβεια, πλήρεις λεπτομέρειες για το πώς έπρεπε να είχε εξελιχθεί η σκηνή στην ταινία, καθώς και μπόλικα spoiler. Συμπληρώνοντας πάντα ο ένας τον άλλο, διότι κάνουν και άτυπο διαγωνισμό μεταξύ τους για το ποιος είναι πιο παρθένος.
Όλα αυτά σιγανόφωνα μεν, αρκετά δυνατά δε ώστε να τους ακούνε τα γύρω καθίσματα και να σκέφτονται όλοι: «Ωωω! Τι hardcore fans! Πραγματικά γνωρίζουν τα πάντα!». Για την ακρίβεια, το μόνο που σκέφτονται οι άλλοι είναι «σκάστε, καταραμένα geeks, αλλιώς η επόμενη ταινία που θα δείτε θα είναι η μονωτική με την οποία θα σας βουλώσουμε το στόμα πριν σας πετάξουμε στο λιμάνι!».
ΟΙ ΞΥΛΟΚΟΤΕΣ
Όταν βλέπεις ανήλικη κοριτσοπαρέα στο σινεμά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι πήγαν εκεί περισσότερο για να κάνουν pyjama party και λιγότερο για να δούνε την ταινία. Με το που θα κάτσουν στη θέση τους θα αρχίσεις να στραβώνεσαι ανά τακτά διαστήματα από τα φλας που αναβοσβήνουν στα κινητά τους όσο τραβάνε η μία την άλλη φωτογραφίες… Πέφτει τέτοιο αστραποβολητό που αν έχεις το παραμικρό ίχνος φωτοευαισθησίας σε μαζεύουν από το πάτωμα με σπασμούς και αφρούς στο στόμα!
Για τα σύγχρονα κοριτσάκια, το να μπεις σε κινηματογραφική αίθουσα ισοδυναμεί, προφανώς, με επίσκεψη στο Ταζ Μαχάλ, αλλιώς δεν εξηγείται η ψυχαναγκαστική μανία τους να βγούνε όλες φωτογραφία αγκαλιασμένες μέσα στο multiplex. Πάντως είναι μία καλή ευκαιρία για να τους κάνεις photo-bombing πρώτης τάξεως!
Aφού τελειώσει το φωτογραφικό σεμινάριο και τα μάτια σου συνηθίσουν πάλι στο σκοτάδι, αρχίζει η ταινία και το δράμα σου. Διότι τα κοριτσάκια δαιμονίζονται και αρχίζουν το ψιθυριστό σούσουρο μεταξύ τους, το οποίο πάντα καταλήγει σε πνιχτά, υστερικά γέλια. Σαν να μην έφτανε αυτό, όλη την ώρα είτε στέλνουν μηνύματα στο κινητό είτε δείχνει η μία στην άλλη τα μηνύματα που της έστειλε ο γκόμενος.
Οπότε, σούσουρο + πνιχτά γέλια + αναμμένες οθόνες κινητών + βούισμα δόνησης + νέο σούσουρο = μπόλικο υλικό για ακόμα μία τριλογία Scream, όπου ο ψυχάκιας είσαι εσύ και τα θύματα η κοριτσοπαρέα που τρέχει να σωθεί ουρλιάζοντας όσο εκσφενδονίζεις τα κινητά τους στην κουρούπα τους…
Ο ΓΙΑΠΗΣ
Σε κάθε ταινία υπάρχει η ανακοίνωση που σε καλεί να απενεργοποιήσεις ή έστω να βάλεις το κινητό σου στο αθόρυβο, ώστε να μην πάθει πολιτισμικό σοκ όλη η αίθουσα αν σε πάρει κάποιος και αρχίσει να ηχεί το τελευταίο τσιφτετελοπόπ του Οικονομόπουλου στη διαπασών!
Και σε κάθε ταινία υπάρχει το ζώο που ΔΕΝ το κάνει! Και τη στιγμή που οι κακοί έχουν στριμώξει στη γωνία τον πρωταγωνιστή κι ετοιμάζονται να τον γαζώσουν, ακούγεται ξαφνικά το βέλασμα κάποιας κιτσομπαρόκ τραγουδιάρας στο κινητό του ζώου και ξενερώνεις τόσο από τη ζωή σου που δεν σε νοιάζει πια και αν καταπιεί χειροβομβίδα ο πρωταγωνιστής και τελειώσει η ταινία μια ώρα αρχύτερα…
Ακόμα πιο χαμηλά στην εξελικτική κλίμακα είναι το ζώο που αποφασίζει να απαντήσει κιόλας στο κινητό και, ενώ ενημερώνει το συνομιλητή του ότι βρίσκεται στο σινεμά, συνεχίζει παρόλα αυτά τη συζήτηση κανονικότατα. Και ενώ νομίζει ότι μιλάει «χαμηλόφωνα», εσύ μια χαρά καταλαβαίνεις ότι συζητάνε κάποιο ζήτημα ζωής και θανάτου, όπως το τι ώρα θα πάνε για καφέ και αν η Δήμητρα του έκατσε το προηγούμενο βράδυ ή την έβγαλε πάλι με YouPorn.
Η ΗΛΙΘΙΑ
Η ηλίθια έχει την τάση να συχνάζει σε ψαγμένες, πολύπλοκες ταινίες, τύπου Inception, ενώ η αντίληψή της και το νοητικό της επίπεδο μετά βίας αρκούν για ταινίες όπως το Spy Kids ή το Barbie, Η Ιστορία μιας Γοργόνας.
Κατά συνέπεια, δεν καταλαβαίνει ποτέ την τύφλα της από την ταινία και όλη την ώρα ρωτάει την παρέα της για διευκρινίσεις. Για τα πάντα! Από το όνομα του πρωταγωνιστή, μέχρι με ποια τα έχει στην ταινία, γιατί είπε αυτό που είπε, τι εννοούσε με αυτό που είπε, ποιος είναι αυτός πάλι, γιατί είναι κακός, τι θέλει να κάνει με αυτό το πράμα που δεν έχει καταλάβει τι είναι, πως τον είπαμε πάλι, πως τη γλίτωσε, από πού ξεφύτρωσε αυτό, τι είναι αυτό, πως τη λένε την ταινία;
Αφού καταφέρεις να ξεπεράσεις το νευρικό γέλιο που σε πιάνει ακούγοντας τις ηλίθιες ερωτήσεις που κάνει, πάνω στο ημίωρο η υπομονή σου αρχίζει να εξαντλείται… Με κάθε νέα ερώτησή της θέλεις να της χιμήξεις πάνω από το κάθισμα και να αρχίσεις να την κοπανάς στο κεφάλι με το παπούτσι σου, ρωτώντας την: «ΓΙΑΤΙ-ΔΕΝ-ΤΟ-ΒΟΥΛΩΝΕΙΣ-ΓΙΑΤΙ-ΔΕΝ-ΤΟ-ΒΟΥΛΩΝΕΙΣ;;;».
Ο ΜΑΝΤΗΣ
Για να είμαι δίκαιος, οφείλω να αναφέρω και αυτό το είδος. Στο οποίο ανήκω εγώ!
Ο μάντης είναι ο τύπος που -ελλείψει προσωπικής ζωής- έχει λιώσει στο κατέβασμα ταινιών και το σινεμά. Εκ των πραγμάτων, αυτό του δίνει ένα μικρό προβάδισμα από τους υπόλοιπους, φυσιολογικούς ανθρώπους, αφού ο εγκέφαλός του λειτουργεί ως database που περιέχει όλες τις πιθανές σεναριακές πλοκές, εκβάσεις και ανατροπές που έχουν παρουσιαστεί ποτέ στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Έτσι, με το που ξεκινά η ταινία έχει ήδη αρχίσει να προσπαθεί να μαντέψει ποιος είναι ο αληθινός κακός, τι σχέση έχουν οι πρωταγωνιστές μεταξύ τους ή τι θα συμβεί στο τέλος. Το κακό είναι ότι δεν μαντεύει απλώς, αλλά φροντίζει να ενημερώσει και την παρέα του για τις μαντεψιές του. Η παρέα δεν ενθουσιάζεται συνήθως, αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις τύπου: «σκάσε πια, ηλίθιε, δεν το είχα σκεφτεί αυτό!».
Αν οι προβλέψεις του βγούνε αληθινές νιώθει ικανοποιημένος που η ευρηματικότητά του ταυτίζεται με εκείνη των σεναριογράφων του Χόλιγουντ. Μετά θυμάται ότι ζει στην Ελλάδα και δεν έχει ποτέ ελπίδες να γράψει σενάριο για μεγάλο κινηματογραφικό στούντιο, οπότε επιστρέφει στο σπίτι του απελπισμένος για να κλάψει πικρά στο κρεβάτι του σφίγγοντας στην αγκαλιά του την αφίσσα με το καστ του Lost…
Λόγω περιορισμένου χώρου άφησα πολλούς απ’ έξω. Αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι έχετε αρκετή πείρα για να καλύψετε όλα τα κενά εσείς με τα σχόλιά σας! Δικό σας, λοιπόν!
*Spaz: κάποιος που σκέφτεται παράλογα και σε δυσκολεύει, συνήθως για κάτι ασήμαντο, ή κάποιος που γενικότερα υπερβάλλει για όλα.
Σχετικά με τον Συγγραφέα
Παίζει κι άλλη κατηγορία, η κατηγορία “αντί για τραπεζάκι έχω την πλάτη του καθίσματος σου” : σφηνώνει τα πόδια του στο ερεισίνωτο (στυλ βατραχάκι σε ημιοριζόντια θέση) και κάθε φορά που θα : βήχει / αλλάζει μεριά στον κ*λο του / τεντώνεται / γελά / τρομάζει,εσύ θα είσαι ένα βήμα πριν την ρήξη σπονδύλου.
Τα άλλα που μου έχουν τύχει είναι υποκατηγορίες των παραπάνω κατηγοριών
1.Υποκατηγορία Γιάπη : Ο κάγκουρας που σφύριζε με τα στήθακια της Katie Holmes στο Batman και προς το τέλος κάπνισε κάτι που μύριζε σαν λιβάνι… (Καθόταν δίπλα μου ο_Ο …και δεν ξαναπάτησα στον Ρέντη)
2.Υποκατηγορία Είδα φως και μπήκα : η κουλτουριάρα που έκανε σε όλους παρατηρήσεις επειδή γελούσαμε λίγο παραπάνω…έλεος κυρά μου, ταινία του Adam Sandler βλέπουμε, όχι του Λάνθιμου. Ε, μέτα το τρίτο “ΣΣΣΣΣ” άνοιξα τον αχόρταγο και της κόπηκαν όλα τα συριστικά
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
2 
0
Παραβλέπω το γεγονός ότι έβλεπες ταινία του Sandler και γελούσες και επικεντρώνομαι στον ανώμαλο που σφύριζε με τα βυζιά της Holmes. Τα ποια;;
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
Χαχαχαχα! ρίχνω το επίπεδο ε; , τι να κάνω; κανείς δεν είναι τέλειος!
:D (παραδέχομαι όμως ότι η τελ.του ταινία είναι άθλια)
ΧΑΧΑΧΑΧΑ! Έλα ντε! τον παλιολίγουρα… (νταξ και γω ζαχάρωνα τον Christian αλλά κράτησα τους τύπους!)
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
ΧΑΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ Παναγίτσα μου μ έχει ακούσει όοολο το γραφείο αχαχαχαχαχαχαχ!
1. Ανήκω θριαμβευτικά στην κατηγορία της (παν)ηλίθιας που ρωτάει ΤΑ ΠΑΝΤΑ ακόμη κι αυτά που εκείνη τη στιγμή βλέπει να εκτυλίσσονται μπρός στα μάτια της.
2. Ευτυχώς για τους άλλους, έχω να πάω σινεμά από τότε που έπαιζε μια παπαριά ονόματι “Closer” με την Τζούλια Ρόμπερτς όπου όλοι πηδούσαν όλους κι εγώ έσκουζα από πάνω γιατί έμπλεξα τα μπούτια μου!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
Κανόνισε να μείνεις άνεργη και να μου ζητάς τα ρέστα εμένα μετά! :p
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
0 
0
Μην ανησυχείς αν συμβεί κάτι τέτοιο θα στείλω βιογραφικό στο fridge δίνοντάς σου τροφή για το “Τα γελοία emails προς το fridge Part 2″
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
2 
0
Όχι απλα ανήκω στους ξερόλες αφού εχω διαβάσει κάθε σειρά βιβλίων φαντασίας (μέχρι κ το σιλμαριλιον πράγμα που σκέφτομαι να βάλω κ στο βιογραφικό μου) αλλά κυρίως γιατί αν κ δεν είμαι μεγάλη σινεφίλ, μ’ αρέσει να διαβάζω κριτικές ταινιών κ να ακούω από φίλους για ταινίες που είδαν. Οπότε σε περιπτώσεις θερινών η προβολών σε dvd εχω κάνει ΤΑ τρέλα spoiler με αποκορύφωμα το old boy του οποίου το τέλος αποκάλυψα νομίζοντας ότι θα ξέραμε ως θεατές από την αρχή τη συγγένεια των ηρώων.
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
Εγώ δεν διαβάζω ποτέ κριτικές κινηματογράφου, προτιμώ να δω από μόνος μου αν κάτι θα μου αρέσει και να μη βασιστώ στο γούστο των άλλων.
Άλλωστε, οι 9 στους 10 κριτικούς ακολουθούν τη μέθοδο: “Βlockbuster? Βάλε του 1 αστέρι! Μιλάνε ούγγρικα και έχει πλάνα από σακούλες που τις παίρνει ο αέρας; Βάλε 5 αστέρια!” :p
Αρέσει σε πολλούς!
7 
1
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
το ξερετε παρεπιπτοντος οτι το inception παιζει να εχει εμπνευστει απο κομιξ με τον σκρουτζ?
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
Τι έχει εμπνευστεί από κόμικ με τον Σκρουτζ;
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
ψαξε το uncle scrooge in The dream of a life time και θα δεις οτι το σεναριο του inception ειναι παρα πολυ κοντα στην ιστορια του κομιξ.
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
1 
0
Η χειροτερη κατηγορια ειναι αυτην των χαζογκομενων που ουρλιαζουν καθε φορα που εμφανιζεται ο ωραιος του εργου.. Αξεχαστη θα μου μεινει η φορα που παρακολουθουσα lotr: η επιστροφη του βασιλια και γινοταν πανικος σε καθε σκηνη που εκανε εμφανιση ο Λεγκολας.. Μιλαμε για ουρλιαχτα ομως μεχρι και την τελευταια σκηνη..
Αρέσει σε πολλούς!
5 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Πωωω, ναι!
Και αντίστοιχα οι μούλοι που μόλις δούνε μπούτι και βυζί αρχίζουν τις ζητωκραυγές και τα σφυρίγματα -λες και δεν έχουν ξαναδεί!
Αρέσει σε πολλούς!
5 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Ο κολλητός/η κολλητή σου, που αντί να σ’ αφήσει να δεις την ταινία σου πιάνει την κουβέντα. Η χαζή που γελάει λες και τις καθαρίζουν αυγά (φυσικά σε σκηνές που δεν είναι αστείες). Ο ποπκορνοφάγος (ε, αυτός είμαι εγώ!).
Αρέσει σε πολλούς!
5 
1
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Το ποπ κορν δεν με χαλάει, τα νάτσος με εκνευρίζουν που κάνουν θόρυβο και βλέπεις την ταινία με παράσιτα! Και, φυσικά, τα αναψυκτικά, που όταν φτάνουν στο τέλος, τα ζώα συνεχίζουν να ρουφάνε μη χάσουν καμιά σταγόνα και κοντεύουν να καταπιούνε και το ποτήρι από το καλαμάκι!
Αρέσει σε πολλούς!
6 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Η καμμένη από την Άνιστον ή ο καμμένος από το Rambo overdose (που ωραίο είναι, άλλα το overdose πάντα βλάπτει) που δεν μπορούν να αντιληφθούν μια λιιιιίγο περίπλοκη ταινία και ζαλίζονται με το “incoclusive” τέλος. Καλή ώρα το Inception που προκάλεσε ανεύρυσμα σε αρκετούς στο κοινό. Για να μη μιλήσω για Pulp Fiction ή για πιο βαριές ταινίες.
Α ναι. Πάντα αυτοί είναι Δαπίτες, Πασπίτες και Θανατοφάγοι του Οικονομόπουλου και του Pitbull (τό’πα και ξαλάφρωσα!).
Αρέσει σε πολλούς!
11 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Καλά, το Inception με το ζόρι το κατάλαβαν και οι σεναριογράφοι του, πόσο μάλλον οι φαν του Ράμπο που είναι συνηθισμένοι σε πιο “γραμμική” αφήγηση: καλός παίρνει όπλο, γαζώνει κακούς, σώζει κρατούμενο, φεύγουν σε αργή κίνηση ενώ πίσω γίνεται έκρηξη.
Αρέσει σε πολλούς!
10 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Στην σειρά για εισητήρια σε muliplex μπροστά μου παρέα 15χρονων αγοριών
Βλέπουν την διαφήμιση για την νέα ταινία Σερλοκ Χολμς
-Ποιός είναι αυτός ο Σερλοκ Χολμς ρε; (1ο εγκεφαλικό εγώ)
-Εεεεεεε… (δεύτερο εγκεφαλικό εγώ,δεν του απαντήσανε με ένα ”Ε, είσαι πολύ βλάκας ρε” αλλά συγκεντρώνονται πραγματικά για να του απαντήσουν)
-Ε, ένας πράκτορας απο το παρελθόν …
…απο τις φορές στη ζωή μου που ήθελα να έχω όπλο πάνω μου…
Αρέσει σε πολλούς!
11 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Ένας πράκτορας από το παρελθόν!
Αχαχαχαχα!!!
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/4/42/Mike-Myers-Austin-Powers-1-.jpg
Αρέσει σε πολλούς!
6 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Ουπς, κόψε κι εμένα ένα εισιτήριο για τους τελευταίους, με μια δόση από “ξερόλα” (στο Harry Potter πάντως αυτό τον άτυπο διαγωνισμό κάναμε, αλλά δεν έχει άλλες ταινίες, σνιφ, κλαψ :’( …..)
Μια άλλη εκνευριστικότατη κατηγορία, που επειδή δεν ξέρω πώς να τους ονομάσω θα τους πω Observers : αυτοί που λένε, συνήθως δυνατά για να σου σπάσουν τα νεύρα, το τι θα γίνει τώρα ή σε λίγο, είτε επειδή έχουν ξαναδεί το έργο είτε επειδή έχουν διαβάσει το βιβλίο είτε επειδή η φαντασία τους οργιάζει. “Τώρα να δεις τι θα πει! Θα τον γειώσει!”
Μία ακόμα: οι Φοβιτσιάρες. Συνήθως γυναίκες είναι δηλαδή, που πάνε να δούνε θρίλερ οικειοθελώς, ίσως επειδή παίζει κανένας ωραίος, και βλέπουν το 70% της ταινίας με τα αυτιά. Δηλαδή με το χέρι να καλύπτει τα μάτια, επειδή έχει σκηνές με αίματα. Συνήθως η μια από τις δύο, η πιο “θαρραλέα”, καθησυχάζει την άλλη ότι πρόκειται για κέτσαπ και όχι αληθινό αίμα.
Και άλλη μία, τα Νήπια: όχι μόνο δεν καταλαβαίνουν από οικονομική κρίση, αλλά πετάνε τα ποπ κορν που χρυσοπλήρωσαν ο ένας στον άλλο, μπορεί και στο κεφάλι σου, έτσι για χαβαλέ, κάνουν φασαρία, ρουφάνε από το καλαμάκι με θόρυβο, κλωτσάνε την καρέκλα του μπροστινού και την καταβρίσκουν. Κάτι τέτοιους είχα πίσω μου όταν είχε βγει το “Αρμαγεδδών” (ναι, πρόσφατα) και δεν πρόσεξα τι έγινε στο μισό έργο.
Αρέσει σε πολλούς!
4 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Οι Φοβιτσιάρες είναι εκνευριστικές γιατί τσιρίζουν πάντα στις τρομακτικές σκηνές και τρομάζεις περισσότερο μαζί τους, παρά με τη σκηνή! Και, φυσικά, μετά σκάει όλη η αίθουσα σε νευρικά γέλια…
Αρέσει σε πολλούς!
7 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Ή πέφτουν η μία στην αγκαλιά της άλλης (ή του άλλου, αν τυχαίνει να είναι με άντρα και να τις ανέχεται)….
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
3 
0
Ευκαιρία για μπαλαμούτι!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
3 
0
Επίσης: +10 πόντους για το trivia από Fringe! Άντε, να μαζευτούμε πολλοί φαν να κλάψουμε παρέα που δεν θα έχει άλλη σεζόν πιθανότατα…
Αρέσει σε πολλούς!
8 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Χαχα, πήρα και XP! Άσε, δε φτάνει που τελειώνει ο House (ντάξει, εδώ που τα λέμε τι άλλο να γινόταν στη σειρά;), έκοψαν το Lie To Me, αν κόψουν και το Fringe πρέπει να οργανώσουμε συλλαλητήριο!!!
Αρέσει σε πολλούς!
6 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Οι σκληροπυρηνικοί έχουν ήδη έτοιμα τα petitions! χα χα
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
3 
0
Το κάνω και εγω το τελευταίο!!!!Damn…Τα κουδουνάκια χτυπούν εντόνως……!!
Αρέσει σε πολλούς!
5 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
Γι’ αυτό δεν έχει πλάκα να πηγαίνεις στο σινεμά μόνος! Δεν έχεις με ποιον να μοιραστείς τις σκέψεις σου! Και γι’ αυτό δεν έχει, επίσης, πλάκα να πηγαίνουν οι άλλοι στο σινεμά μαζί σου!
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
3 
0
Εκείνη που βγαίνει από το “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού” και σκύβοντας με ζέση πάνω στον γκόμενο της αναφωνεί: “ωραία ταινία αλλά δεν κατάλαβα το τέλος”… σε ποια κατηγορία ανήκει; “Έπεσα στον πλανήτη Γη μία ώρα πριν ξεκινήσει η ταινία”;
Αρέσει σε πολλούς!
5 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει:
lol
Μάλλον στην κατηγορία: “Έχω δει τόσες ταινίες με την Άνιστον που έχω την εντύπωση ότι κάθε ταινία στον πλανήτη είναι πάντα αυτοτελής!”
Αρέσει σε πολλούς!
8 
0
Μου αρέσει - Δεν μου αρέσει: