Οι Beatles βρίσκονται στο απόγειο της δόξας τους (και μην ρωτήσετε ποιοι Beatles γιατί θα ανακαλύψω την IP σας και θα έρθω να σας φάω τα σωθικά, μη γίνουμε σαν κάτι αμερικανάκια που προχθές που βραβεύθηκε στα Grammy ο Μακάρτνεϊ στέλνανe tweets μεταξύ τους να μάθουν ποιος διάολος είναι αυτός ο γεράκος… ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ… τέλος παρένθεσης) και καλούνται να παίξουν live μερικά τραγούδια τους στο BBC. Σε μια ηχογράφηση που έμεινε στην ιστορία, ανάμεσα σε πιο γνωστά άσματα παίζουν κι ένα τραγούδι που ελάχιστοι έχουν ακούσει ξανά, το “The honeymoon song“. Πιθανότατα, ακόμα και στους fan των Beatles, δεν θα έλεγε πολλά η μουσική. Για βάλτε το όμως και στον τελευταίο Έλληνα, να δούμε τι θα σας πει…
Ο λόγος που έσπρωξε τον υποφαινόμενο να ξεκινήσει την ανάγνωση λογοτεχνικών πονημάτων από την, όχι και τόσο, τρυφερή ηλικία των 11, δεν ήταν καμιά τρομερή ευφυΐα που κάποια στιγμή σε βγάζει είτε στα σκαλοπάτια της Σουηδικής Ακαδημίας είτε στο προαύλιο ενός ψυχιατρείου... καμιά φορά και στα δύο. Ουχί λοιπόν, ο μοναδικός, και ολίγον τι ντροπιαστικός λόγος, είναι πως, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα φυσιολογικά παιδιά, που έχουν έναν φανταστικό φίλο να τους κρατάει συντροφιά, να παίζουν και να μιλάνε όταν δεν υπάρχει κανένας άλλος τριγύρω, ο αφηγητής του κειμένου είχε ΔΥΟ φανταστικούς φίλους που όμως προτιμούσαν να παίζουν μεταξύ τους.
Η συνέχεια υπήρξε αναπόφευκτη: Επιστημονική φαντασία, τρόμος, σκοτεινή ποίηση, mainstream λογοτεχνία, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, μεγάλοι κλασικοί, underground ποίηση, κόμιξ, αμερικάνικη λογοτεχνία, ότι πέσει στα χέρια μου. Τώρα η σταυροφορία μου έχει να κάνει με την προσπάθεια μου να πείσω τα αρσενικά παιδιά πως το να διαβάζεις λογοτεχνία δεν βλάπτει τις σχέσεις σου με το αντίθετο φύλο. Ίσα ίσα, βοηθάει πολλές φορές για να πεις την κατάλληλη ατάκα.
Με τρεις κιθαρίστες να φτύνουν φωτιά, οι Black Spiders κατάφεραν να γίνουν household names του Rock ‘n’ roll. Σήμερα ακούμε το What Good’s A Rock Without A Roll?
Οι ΔΕΜΑΞΗΜΑΜ (ΔΕ ΜΑς Ξέρει Η ΜΑνα Μας) παίζουν αυτό το κάτι που παίζουν από το 1996, όταν και δημιουργήθηκαν στο Ηράκλειο. Αυτό το κάτι που παίζουν το παίζουν καλά.
Το When the Deal Goes Down είναι από την περίοδο της αναγέννησης του Dylan και τον δίσκο Modern Times και βασίζεται στο Where the Blue of the Night του Bing Crosby.
Οι I’m From Barcelona στην πραγματικότητα δεν έρχονται από την ηλιόλουστη Βαρκελώνη αλλά από την κρύα και ζοφερή… Σουηδία – χωρίς αυτό να κρυώνει έστω και λίγο τον ήχο τους.
Ο Beardyman, είναι μουσικός από το Λονδίνο που δημιουργεί τα αριστουργήματά του μόνο με τη φωνή του και λούπες. Εδώ καραφρικάρει το κοινό του στο Τέξας, βάζοντας ένα… μωρό στο μπλέντερ!
Οι MGMT ήταν και είναι μια μπάντα-έκπληξη -- από το 2008 κι έπειτα έχουν σαρώσει κάθε λίστα. Σήμερα ακούμε το αργόσυρτο, ψυχεδελικό single-άκι τους Electric Feel.
Οι Opeth μπορεί να ξεκίνησαν ως ακόμη μια σουηδική death metal μπάντα, αλλά στην πορεία εξελίχθηκαν σε κάτι τελείως ξεχωριστό. Σήμερα ακούμε το Harvest.
Για περισσότερα από 20 χρόνια τώρα, οι Deus Ex Machina αλωνίζουν την Ελλάδα και παίζουν δυνατό πανκ-ροκ με αιχμηρό κοινωνικοπολιτικό στίχο. Σήμερα ακούμε το Different?
Όσο δύσκολο κι αν ήταν να ξεπεράσουν τον πρώτο τους εξαιρετικό δίσκο, οι Transistor το κατάφεραν. Σήμερα ακούμε το Discovered, έναν post-rock ύμνο από τον δεύτερό τους δίσκο.
Οι Enigma είναι το αινιγματικό, new-age project του Michael Cretu, που αναπάντεχα κέρδισε τον κόσμο. Σήμερα ακούμε το μεγαλύτερό τους hit-άκι, το Sadeness.
Μετά το Hybrid Theory, το πρώτο άλμπουμ των Linkin Park, κανείς δεν περίμενε κάτι απ' αυτούς -- και μας διέψευσαν όλους. Σήμερα ακούμε το ορχηστρικό Session.
Οι Rudimentary Peni δεν είναι ακριβώς η τυπική αναρχο-πανκ μπάντα σου. Με σκοτεινές αναφορές και παράξενο χιούμορ, ταιριάζουν περισσότερο στους σαλταρισμένους.
Οι Fiery Furnaces παίζουν indie και... πειραματική ποπ, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό -- σήμερα ακούμε το εξαιρετικά μπερδευτικό κομμάτι τους I'm In No Mood.
Το κομμάτι Chase είναι μέρος της μουσικής που έγραψε ο Moroder για το φιλμ Midnight Express του 1978. Με βάση την disco, δημιουργεί ηχοτόπια που σε ταξιδεύουν.
Η Colleen Duffy, ή αλλιώς Devil Doll, έχει λίιιγο πιο sexy φωνή απ' όσο θα άντεχε κανείς, μια πραγματική κούκλα του διαβόλου. Σήμερα ακούμε το Man in Black.
Τι πιο ταιριαστό με τη Πρωτομαγιά από ένα μουσικό πάρτι στον κήπο; Οι Marillion, χαρακτηριστικοί Progressive-ο-Rockάδες μας ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο.
Οι Βρετανοί The Creation ίσως να είναι άγνωστοι σήμερα, αλλά στον καιρό τους στα '60s ήταν... μπαντάρα του ψυχεδελικού ροκ. Ακούμε το χαλαρό Through my eyes.
Το Eple των Röyksopp, με την απλή του λούπα και τις πινελιές από κιθάρα και synth, θα διδάσκεται στα πανεπιστήμια ως SOS στη μουσική του 21ου αιώνα, λέει ο Αλέξανδρος.
Ενδίδοντας σε πιέσεις αναρχικών στοιχείων και απειλές για την υγεία της... σούβλας του αγαπημένου του σουβλατζή, ο Σάββας αναγκάζεται να επιλέξει το Μπασταρδοκρατία ως τραγούδι της ημέρας.
Οι Νεοϋρκέζοι Beastie Boys είναι ο ορισμός της περίεργης μουσικής πορείας: από hardcore punk ως hip hop, έπαιξαν τα πάντα! Σήμερα ακούμε το διαστημικό Intergalactic.
Ο Bobby Joe Thorazine έρχεται από το Nashville και το γότθικο psychobilly του είναι γεμάτο τσαμπουκά. Σήμερα ακούμε το Coming For Me, μια αλήτικη σύνθεση.
Οι Γενιά του Χάους ήταν μια από τις πιο επιδραστικές punk μπάντες στην Ελλάδα. Σήμερα ακούμε τα Παράσημα του Παραδείσου, ένα κατάμαυρο και κρύο τραγούδι.
Οι Closer δημιουργήθηκαν στα '90s, και έθεσαν τα θεμέλια για την πλούσια σημερινή αγγλόφωνη σκηνή. Σήμερα ακούμε το Gap, μια σύνθεση με τον χαρακτηριστικό κιθαριστικό indie ήχο τους.
