Ο θάνατος και η αναγέννηση του ελληνικού πορνό

υπάρχει χώρα που να μην έχει επωφεληθεί από την μαγεία του κινηματογράφου. Το πλέον δημοφιλές μέσο διασκέδασης,  το οποίο σου επιτρέπει να επιλέξεις εσύ το τι θα δεις και που θα το δεις. Διαδεδομένος όμως είναι και ο ερωτικός κινηματογράφος ο οποίος απέκτησε μεγάλους fans από την εποχή της βιντεοκασέτας, οι οποίοι μπορούσαν να “φτιάξουν” το βράδυ τους με την ροζ ταινία της επιλογής τους και την ανάλογη παρέα.

“Εντάξει, καλή και η περιπέτεια” είπαν κάποιοι “αλλά δεν θα υπάρχει μεγαλύτερο κέρδος αν γίνει και στην Ελλάδα αυτό που έγινε ήδη στις ανεπτυγμένες περιοχές του πλανήτη; Να βρούμε το κατάλληλο καστ, να βρούμε κυρίες και κυρίους που δεν τους ενοχλεί το να δείχνουν τα μπαρμπαδέλια τους μπροστά στην κάμερα και να φτιάξουμε κι εμείς τσόντα!“

Μια σκέψη, τα κατάλληλα άτομα, ο κατάλληλος χώρος για να γίνουν οι απαραίτητες συζητήσεις περί οργάνωσης, φώτα, κάμερες, action και μπαμ. Αυτό ήταν η αρχή μιας νέας, μικρής μεν, αλλά πολύ γνωστής βιομηχανίας, της βιομηχανίας του ελληνικού πορνό. Αλήθεια τι σας φέρνει στο μυαλό η πρόταση “Αυστηρώς Ακατάλληλο“;

Η αλυσιδωτή αντίδραση ξεκίνησε τη στιγμή που το εγχώριο πορνό μπήκε στις ζωές μας. Οι ταινίες κυκλοφορούσαν σε δυο εκδόσεις έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει και η ανάλογη εκμετάλλευση από τους τρίτους. Υπήρχε η soft έκδοση αλλά κι η κανονική έκδοση που περιείχε όλα τα εξτρά — τις τσόντες μωρέ! Ναι, από εκεί βγήκε και ο παραλληλισμός της ερωτικής ταινίας με την λέξη “τσόντα” (σφήνα).

Σύμφωνα με το Translatum.gr, η ετυμολογία της λέξης “τσόντας” είναι η εξής:

Η νέα βιομηχανία χρειαζόταν τους πρώτους ηθοποιούς που αργότερα θα έμπαιναν στο πάνθεον των “καλτ προσωπικοτήτων”. Νέοι ηθοποιοί στρατολογήθηκαν για να βγάλουν το ψωμί τους (αλλά και την ψ*** τους)  ώστε να μπορέσουν να ζήσουν αξιοπρεπώς στην Ελλάδα του ’70. Μια Ελλάδα που ακόμα δεν μπορούσε να ακολουθήσει την νοοτροπία των βόρειων και νεόπλουτων κρατών, που ταυτόχρονα όμως ζητούσε λίγο από το παγκόσμιο γκλάμουρ για να νανουρίσει τα παιδιά της. Έτσι, εμφανίστηκαν ονόματα όπως Γκουσγκούνης, Τέλης Σταλόνε, Κώστας Μποκόλης, Παύλος Καρανικόλας και Κατερίνα Σπάθη, που μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80 έχοντας πρωτοστατήσει και πρωταγωνιστεί σε αρκετές soft και hard ταινίες (είπαμε τις λεγόμενες Τσόντες), κατάφεραν να δημιουργήσουν το δικό τους Star System.

Πάμε να δούμε μερικές ταινίες επιλεκτικά, για να μπούμε στο κλίμα της εποχής και να ανακαλύψουμε τι ήταν αυτό που αργότερα θα μετατραπεί ως καλτ! Κλίκαρε επάνω στις εικόνες για να τις δεις σε μεγαλύτερο μέγεθος.

Κώστας Γκουσκούνης, Ο Ηδονοβλεψίας.

Κώστας Γκουσκούνης, Ο Ηδονοβλεψίας

Γυρισμένο την δεκαετία του ’80 και η μοναδική ταινία σκληρού πορνό που συμμετείχε ο μεγαλύτερος μύθος αυτής της βιομηχανίας. Ο καραφλός εραστής, ο ένας άλλος Τέλης Σαβάλας, το σύμβολο του σέξ, ο πασίγνωστος Γκουσκούνης.

Οι έξυπνες ατάκες και οι ερωτικές σκηνές μετέτρεψαν τη τσόντα σε διαχρονική ταινία, η οποία συζητιέται ακόμα και σήμερα.

Παυλος Καρανικόλας, Εμείς οι βλάχοι όπως λάχε

Παυλος Καρανικόλας, Εμείς οι βλάχοι όπως λάχει

Ο Καρανικόλας ήταν από τα δυνατά χαρτιά του ελληνικού πορνό μιας και κατάφερε να πρωταγωνιστήσει σε περισσότερες ταινίες από οποιονδήποτε άλλο του “είδους του”.

Η ελληνική λεβεντιά, η μουστάκα του και η κορμοστασιά του, τον έκαναν να ξεχωρίζει.

Ένας λεβέντης porn star που αναγνωρίσαμε την αξία του από την ταινία “Εμείς οι Βλάχοι, όπως λάχει“, ενώ το κωμικό και το σατυρικό στοιχείο για μια ακόμα φορά είναι παρόντα!

Κατερίνα Σπάθη, Σκύψε… Ευλογημένη

Κατερίνα Σπάθη, Σκύψε… Ευλογημένη

Το σενάριο έχει να κάνει με δυο λεσβίες, που πηγαίνουν σε χωρίο με σκοπό να ανακαλύψουν το αρχαίο άγαλμα του γυμνού Έρωτα.

Αφού έχουν περάσει περιπετειώδεις στιγμές με βοσκούς και παρά τρίχα με ένα λυκόσκυλο, ανακαλύπτουν αυτό που ήθελαν. Βέβαια η ανακάλυψη ουσιαστικά είναι μια πρόφφαση για τις αρκετές σκηνές σεξ και το θεαματικό φινάλε.

Από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες της Σπάθη, που το όνομα και οι ρόλοι της έχουν μείνει στην ιστορία.

Άντζελα Γιάννου και η τραβεστί Αλόμα, Μανωλιός ο Μπήχτης

Άντζελα Γιάννου και η τραβεστί Αλόμα, Μανωλιός ο Μπήχτης

Ατίθασες κρητικοπούλες, αγκαμπούγκα μπήχτες, αρρενωπά αρσενικά, παράδοση, περίεργες περιπτύξεις και όλα αυτά σε ένα μπλέντερ με μια γερή δόση κωμωδίας.

Η ποιότητα της εικόνας είναι αρκετά φτωχή, η κρητική λύρα συνοδεύει τις ερωτικές σκηνές και όλες οι ατέλειες καλύπτονται με το ευρηματικό και ξεκαρδιστικό σενάριο.

Μια από τις πιο γνωστές ταινίες του είδους.

κοινό χαρακτηριστικό των ταινιών αυτών, αλλά και το μυστικό συστατικό τους, ήταν -όπως μάλλον καταλάβατε μια που αναφέρθηκα αρκετές φορές σε αυτό-, η παρουσία του κωμικού στοιχείου και οι πανέξυπνες ατάκες, τα οποία περίτεχνα έκαναν το κοινό να μην δίνει ιδιαίτερη σημασία και να μην ενοχλείται από τα τυχόν λάθη της παραγωγής. Ο κόσμος είχε ένα πολύ καλό άλλοθι για να πηγαίνει στα videoclub και να νοικιάζει με μυστικοπάθεια τις απαγορευμένες βιντεοκασσέτες. Λόγω της φύσης τους, εκτός απο το ερωτικό τους στοιχείο, ήταν και ένα είδος ψυχαγωγίας! Τα βράδια των προβολών τους, προσέφεραν απλόχερα διασκέδαση και άπειρο γέλιο σε όλη την παρέα!

Στο τέλος τις δεκαετίας του ’80 όμως, οι εποχές είχαν αλλάξει και οι ερωτικές βιντεοκασσέτες είχαν πάρει ήδη τον κατήφορο. Οι ταινίες από διασκεδαστικές βαπτίστηκαν από τους ίδιους ως σκουπίδια και ξεχάστηκαν σε κάποιο ντουλάπι της κρεβατοκάμαρας στην καλύτερη περίπτωση. Έτσι το ελληνικό πορνό άρχισε να σβήνει, παίρνοντας προσωρινά μαζί του ονόματα, παρατσούκλια, καταστάσεις και αναμνήσεις. Παρόλο που για λίγο έγινε μια σπασμωδική προσπάθεια διάσωσγς της ερωτικής βιομηχανίας, με νέους, πικάντικους τίτλους που προσπαθούσαν να μιμηθούν ανεπιστρεπτί μια εποχή που χλευάστηκε και καταπιεστικά ξεχάστηκε, όμως δεν εμφανίστηκε φως στο τούνελ.

Είκοσι χρόνια και μια γενιά μετά, στις αρχές τις νέας χιλιετίας, η ελληνική τσόντα του ’80 άρχισε να λατρεύεται ως ελληνική καλτ παράδοση και να αντιμετωπίζεται σαν ένα μουσειακό είδος που δεν έπρεπε να ξεχαστεί! Μπορεί οι ερωτικές ταινίες να ήρθαν στο προσκήνιο, όμως δεν είχαν την λάμψη των παλαιότερων μια που το internet είχε ήδη διαδοθεί και οι εύκολα προσβάσιμες (δωρεάν) πορνοσελίδες με ερασιτεχνικά ή μικρά βίντεο, μετρούσαν χιλιάδες επισκέπτες και έκαναν τον ανταγωνισμό πολύ δύσκολο.

Σιγά σιγά οι παραγωγές άρχισαν να γίνονται με ένα πιο επαγγελματικό χαρακτήρα. Το post production “έφευγε” στο εξωτερικό για το ανάλογο φινίρισμα και επέστρεφε στα χέρια του παραγωγού αλλαγμένη και βασισμένη στους κανόνες της σύγχρονης βιομηχανίας πορνό.

Τζούλια Αλεξανδράτου

το 2010, βλέπουμε πως υπάρχει πάλι ενδιαφέρον για το ελληνικό πορνό από το κοινό. Το μόνο που έχει αφαιρεθεί και αυτό που το έκανε ιδιαίτερο ήταν το ελληνικό στοιχείο, η παράδοση, οι κωμικές καταστάσεις και οι πανέξυπνες ατάκες. Πλέον η αναβίωση έγινε για να εξυπηρετεί την μάζα, ως ένα καθαρά ερωτικό προϊόν χωρίς ταυτότητα. Εκείνο που σίγουρα σηματοδότησε αυτή τη δεύτερη εποχή της ήταν η τσόντα με την Τζούλια Αλεξανδράτου και τον γαλλικής υπηκοότητας παρτενέρ της Ian Scott.

H Τζούλια, ως ένα κορίτσι των καλλιστείων, έχοντας στο βιογραφικό της ένα πέρασμα στη τηλεόραση και στο τραγούδι (όπως επιβάλλει πλέον το star system στις φιλόδοξες bimbo), με την αναπάντεχη συμμετοχή της στην ταινία “Το Απαγορευμένο“, εκτόξευσε την δημοτικότητα της στα ύψη, έστρεψε τα μάτια όλης της Ελλάδας επάνω της και διαφήμισε με τον καλύτερο τρόπο την παραγωγή της “Sirina Entertainment“.

Φυσικά δεν άργησαν να εμφανιστούν και οι επόμενες ταινίες, με την ιδία για πρωταγωνίστρια, συνοδευόμενες από τον ενθουσιασμός των MME. Η επιτυχία της Sirina και της Τζούλια πήγαιναν χέρι χέρι.

Στην ουσία η ελληνική τσόντα ποτέ δεν πέθανε. Κι αν πέθανε, κατάφερε και αναστήθηκε. Η βιομηχανία του πορνό ήταν, είναι και θα είναι το νανούρισμα στους μοναχικούς, στους περίεργους και στους έφηβους κάθε χώρας.

Είναι το δωρεάν γλυκό που μπορείς να το βρεις παντού με μια τεράστια ποικιλία γεύσεων!