ρίτη πρωί, πέντε μέρες πριν την πρωτοχρονιά κι ο Άγιος έχει πάρει το έλκυθρο και έχει φύγει στους αγρούς και τα χιονισμένα λαγκάδια του Ροβανιέμι και το δοκιμάζει. Τη Γη ολόκληρη πρόκειται να γυρίσει, οπότε είπε να δει τι δουλειά του έκανε ο Σάββας με το συνεργείο, μην του βγάλει κανένα πρόβλημα τελευταία στιγμή και μετά τρέχει και δε φτάνει.

Αρχίζει που λέτε τις καγκουριές ο Άγιος. Να τα μπαντιλίκια, να οι κωλιές, να τα ντεραπαρίσματα, να οι στροφές με καμτσίκι στους ταράνδους… Όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά. Όλα; Όχι βέβαια, ο γερο-Μέρφυ είναι κι εκεί. Μια βίδα στον άξονα ξελασκάρει απότομα, το έλκυθρο παίρνει κλίση, ο γενειοφόρος παππούς πανικοβάλεται, αφήνει τα γκέμια και βουτάει στο κενό. Το έλκυθρο σταμάτησε 10 μέτρα πιο κάτω, στο πρώτο έλατο που βρήκε μπροστά του.

Ο Santa ωστόσο, για κακή του τύχη, δέκα λεπτά αργότερα ακόμη κατέβαινε, ακόμη κουτρουβαλούσε. Είχε πέσει στο μεγαλύτερο λαγκάδι της Φινλανδίας, το γνωστό Gran Rovaniemion! Θέμα θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού δεν υπήρχε αφού ο Άγιος Βασίλης είναι αθάνατος, ωστόσο κάποιος έπρεπε να τον σώσει για να προλάβει να κάνει τη μόνη δουλειά που ξέρει και κάνει εδώ και εκατό χρόνια: να μοιράσει τα δώρα.

Μεμονωμένο ξωτικό

Τα ξωτικά, σε άλλη ένδυση

Τα ξωτικά του μαζεύτηκαν ψηλά και τον κοιτούσαν να τους κουνάει τα χέρια και να προσπαθεί κάτι να τους πει. Μόνα τους δεν υπήρχε τρόπος να τον σώσουν μιας και ήταν μικροκαμωμένα και λίγο στουρνάρια. Έπρεπε να ειδοποιήσουν κάποιον να κάνει τη δουλειά. Ναι, αλλά ποιον; Ποιος θα ήταν τόσο φιλότιμος τέτοιες μέρες να αφήσει την οικογένειά του, το τζάκι του, το αραλίκι του και να τρέχει στα φινλανδικά φαράγγια για να βοηθήσει έναν γεροξεκούτη άγιο;

Τη λύση τους την έδωσε ο ίδιος. Έχοντας κουραστεί και απηυδήσει απ’ την προσπάθειά του να συνενοηθεί με τους δύσμορφους βοηθούς του, είχε καθίσει στο χιόνι και τους μούτζωνε χειροπόδαρα! Τα ξωτικά το πήραν ως μήνυμα κι άρχισαν να χοροπηδάνε και να ουρλιάζουν χαρούμενα. Θα ειδοποιούσαν τους Έλληνες φιλάθλους. Θα πήγαιναν από σύνδεσμο σε σύνδεσμο κι αυτοί θα έρχονταν και θα έσωζαν το έθιμο. Θα γλίτωναν απ’ τη στενοχώρια εκατομμύρια παιδιά.

Η εναλλακτική πρόταση των ξωτικών στην περίπτωση που πήγαινε κάτι στραβά με τη διάσωση του Άγιου…

ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ

1. ΟΙ ΗΡΑΚΛΗΔΕΙΣ

Τους συμπαθείς φιλάθλους του Ηρακλή η πρόσκληση των ξωτικών τους βρήκε έτοιμους. Μόλις είχαν γυρίσει με τα παπάκια τους από τη μηχανοκίνητη πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης όπου διαμαρτύρονταν για την κακή διαιτησία στον αγώνα τους με τα Κύμινα για το πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής. Δεν το σκέφτηκαν καθόλου. Έβαλαν πάλι μπροστά και ξεκίνησαν για Φινλανδία. Ενημέρωσαν μάλιστα και τον Βασίλη Χατζηπαναγή λέγοντάς του ότι μάλλον στη γιορτή του θα λείπουν για το καλό της ομάδας. Όταν θα έσωζαν τον άγιο, για δώρο θα του ζητούσαν αυτό που τόσο πολύ έχει ανάγκη η γαλάζια οικογένεια: ένα ΑΦΜ!

2. ΟΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΙ

Οι Παναθηναϊκοί βλέποντας κάτι άσχημους, κοντοπίθαρους ντυμένους στα πράσινα να πλησιάζουν το σύνδεσμο βγήκαν με χαμόγελο να προϋπαντήσουν τα αδέρφια τους. Αρχικά βλέποντας ότι πρόκειται για ξωτικά στράβωσαν (ήξεραν ότι δουλεύουν για τον Κόκκαλη!), μόλις όμως έμαθαν το λόγο που βρίσκονταν εκεί δεν άργησαν να πειστούν ότι μπορεί να κέρδιζαν απ’ αυτή την ιστορία. Πήραν τηλέφωνο δυο-τρεις μπαμπάδες τους και τους είπαν ότι θα χρειάζονταν τη BMW τους για μερικές μέρες. Μέτα τις παραγέμισαν με όλα τα παιδιά και κίνησαν για τη χώρα του Βορρά. Στο δρόμο τραγουδούσαν Βογιατζή, έβριζαν τον Νικοπολίδη και προσπαθούσαν να μεταγράψουν συνθήματα άλλων ομάδων πάνω στις πράσινες ανάγκες! Το δώρο που θα ζητούσαν απ’ τον άγιο το είχαν συμφωνήσει πριν καν φύγουν απ’ την Αθήνα: έναν Άραβα!

3. ΟΙ ΑΡΕΙΑΝΟΙ

Τους κίτρινους, τα τσιράκια του Αη Βασίλη τους πέτυχαν πάνω σε έναν μεγάλο τσακωμό. Κάνοντας την αφαίρεση 2011-2004 οι μισοί υποστήριζαν ότι έβγαζε υπόλοιπο έξι και οι άλλοι μισοί εφτά. Το θέμα δεν είχε να κάνει με τη μαθηματική τους αντίληψη και ευφυΐα (όλοι με κομπιουτεράκια την έκαναν) αλλά με το πείσμα και την εθελοτυφλία των μισών. Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι είχε παρέλθει η επταετία και έπρεπε να ξαναπέσουν στη Β’ εθνική! Μάλιστα κάποιοι απ’ αυτούς (ο Κώστας, το ανηψάκι του Ραπτόπουλου, ο Γιαννάκης ο Κούης, ο Σπυράκος ο Μιχαλήτσιος κ.α.) απειλούσαν ότι αν έρθει το 2012 θα αυτοκτονήσουν! Έτσι, η πρόταση των κουναβόμορφων βοηθών έμοιαζε θεόσταλτη. Και θα έκαναν το καλό με τη σωτηρία του μπάρμπα και θα ζητούσαν για δωράκι τη διακοπή του πρωταθλήματος με υπαιτιότητα των ΠΑΟΚτζήδων ώστε και να τη σκαπουλάρουν οι ίδιοι και να τιμωρηθούν τα Ζαγοράκια!

4. ΟΙ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ

Την έκπληξη της ζωής τους έπαθαν τα ξωτικά φτάνοντας στους συνδεσμίτες της ΑΕΚ. Ένα πούλμαν με τους ποδοσφαιριστές της ομάδας και τρία ακόμη με μέλη της Original τα περίμεναν για να ξεκινήσουν για τη χώρα των πάγων. Ο πάτερ Νίκος Κωστένογλου το προηγούμενο βράδυ είχε δει στον ύπνο του όραμα με τον Άγιο-Βασίλη καβάλα σε κουτσή καμήλα και στο πλάι ένα κομποσκοίνι σε κόκκινο χρώμα. Όλα ήταν ξεκάθαρα, το μήνυμα ήταν έκκληση βοήθειας και ο προπονητής της ΑΕΚ δε θα έχανε την ευκαιρία να κάνει μια ακόμη καλή πράξη. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαν λεφτά για να γεμίσουν με πετρέλαιο τα λεωφορεία, γι’ αυτό και περίμεναν τα ξωτικά με σβηστές τις μηχανές. Αν ποτέ λυνόταν το συγκεκριμένο τους πρόβλημα κι έφταναν στο Ροβανιέμι δε θα ζητούσαν δώρο. Οι αγαθοεργίες δε θέλουν ανταλλάγματα.

5. ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ

Κατηφορίζοντας προς το λιμάνι τα ξωτικά φρόντισαν να βγάλουν τα πράσινα ρούχα τους. Εμφανίστηκαν στην πόρτα του συνδέσμου πάνω στην ώρα που ο Τάκης ο Τσουκαλάς διάβαζε στα παιδιά το γράμμα που είχε συντάξει φίλος του μορφωμένος για τον Άγιο: «Καλέ μου Άγιε-Βασίλη. Εμείς τόσα χρόνια είχαμε συνηθίσει να σε έχουμε πρόεδρο της ομάδας μας. Τώρα που την πάσαρες στο Βαγγέλα λίγο έχουμε μπερδευτεί και δεν ξέρουμε αν πρέπει να σου υπενθυμίσουμε αυτά που παλιά τα θεωρούσαμε δεδομένα. Λοιπόν άνοιξε το σάκο σου και βάζε: Πρωτάθλημα, Κύπελλο, πέναλτι, νίκη στην Κέρκυρα και τη Λειβαδιά, κατάρρευση του βάζελου μετά το Φλεβάρη…». Το νέο για την πτώση και τον αποκλεισμό του άγιου δεν τους στενοχώρησε ιδιαίτερα. Έδιωξαν τα ξωτικά με κλωτσιές, πέταξαν το γράμμα και ξεκίνησαν να γράφουν καινούριο: «Πρόεδρε Βαγγέλη…».

6. ΟΙ ΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ

Τελευταίος σταθμός για τους γνωστούς πλέον βοηθούς επί της συσκευασίας δώρων ήταν η Τούμπα. Βλέποντας το επίπεδο σκέψης και το πολιτιστικό υπόβαθρο των υπολοίπων έκριναν πως δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσουν πέραν των παιδιών της 4! Επιγραμματικά προσπάθησαν να δώσουν στα ΠΑΟΚια να καταλάβουν τι είχε συμβεί μιλώντας τους στη γλώσσα τους. Αφού λοιπόν τους είπαν «ΠΑΟΚ, Άγιος Βασίλης, ΠΑΟΚ, έλκυθρο τούμπα, ΠΑΟΚ Τούμπα, νεκρός Άρης, δώρα, ΠΑΟΚ…» περίμεναν τη μικρή τους σύσκεψη και την ανακοίνωση της απόφασής τους. Ο Μπάμπης βγήκε μπροστά και ήταν ξεκάθαρος: «πείτε στον Άγιο ότι είναι καλό φιλαράκι, να βγάλει αυτές τις κόκκινες αηδίες που φοράει κι εμείς θα πάμε να τον σώσουμε. Και την Κυριακή που ‘ναι Πρωτοχρονιά θα έρθει στην Τούμπα για ρετσίνες και ατμόσφαιρα. Όσο για δώρα και βλακείες εμείς δε θέλουμε. Εμείς τα παίρνουμε όλα με την αξία μας. ΠΑΟΚ είμαστε ρεεεε!».

πως καταλαβαίνετε παραμονή Πρωτοχρονιάς ο Άγιος-Βασίλης είχε σωθεί κι έτρεχε πανικόβλητος να πακετάρει τα δώρα στην καρότσα του έλκυθρου. Και βέβαια κανείς Έλληνας δεν έφτασε ποτέ στο Ροβανιέμι. Ένα απ’ τα χαζο-γκρέμλινς που έμεινε πίσω κατάλαβε ότι με τα νοήματα τους έλεγε να πατήσουν το κόκκινο κουμπί που βρισκόταν πάνω απ’ την πόρτα στο εργαστήρι. Ήταν το κουμπί της άμεσης βοήθειας που όλοι το είχαν ξεχάσει. Μόλις το πάτησαν ένα ελικόπτερο της Interfinlandia έφτασε στο φαράγγι κι έβγαλε τον ξεπαγιασμένο γεράκο. Τα νέα που του έφερε η επιτροπή ζουμπάδων όταν επέστρεψε απ’ την Ελλάδα τον έπεισαν ότι πλέον δεν είχε λόγο να πάει ως εκεί κάτω. Αυτός ήταν ένα παραμύθι και σε εκείνη τη χώρα δεν υπήρχαν πια ούτε σοφές φωνές για να το αφηγηθούν, ούτε έξυπνοι νέοι για να το ακούσουν..