Τα 100 Καλύτερα Ελληνικά Τραγούδια όλων των Εποχών (Μέρος πρώτο)

νώπιον της συντακτικής ομάδας του Fridge, έδωσα όρκο μετά την ολοκλήρωση της λίστας των σημαντικότερων βιβλίων όλων των εποχών, πως δεν θα ασχολούμουν ξανά με θέμα που το μέγεθος του θα επέβαλλε να χωριστεί σε περισσότερα από δύο μέρη. Κι όμως, δεν άντεξα. Κόβοντας και ράβοντας, εδώ και αρκετό καιρό, τη λίστα που ξεκινάω σήμερα, κατέληξα σε επιλογές που πολύ θα ήθελα να μοιραστώ και να συζητήσω με τους αναγνώστες (και τον Peslac).

Οπότε voila.

Δεν θέλω να σε δυσαρεστήσω αγαπητή κορασίδα, όμως οι Πυξ Λαξ δεν έχουν ούτε ένα τραγούδι που το συλλογικό ασυνείδητο θα χαρακτηρίσει κλασικό στα χρόνια που θα έρθουνε. Κι εσύ αμετανόητε έλληνα ρόκερ, καλά και άγια τα Διάφανα Κρίνα και τα Ξύλινα Σπαθιά, υπάρχει όμως μια πολύ μεγάλη μερίδα των γενεών που ανδρώθηκαν τον 20^o αιώνα, που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν ή να προσεγγίσουν αυτή τη μουσική. Κι εσύ καλέ μου Zampano, ωραίοι οι Στέρεο Νόβα, ξεχωριστοί οι Active Member, όμως η πατρίδα σου με άλλα άσματα ανδρώθηκε.

Προσπάθησα να υπάρξω αντικειμενικός (δεν τα πολυκατάφερα), να καλύψω όλα τα είδη μουσικής που αξίζουν να μνημονευθούν (ας μην ψάξουν οι φανατικοί για το “Χέρια Ψηλά” του Χατζηγιάννη) και οι επιλογές μου να είναι εκείνες που δικαιολόγησα επαρκώς την παρουσία τους στη λίστα.

Let the Battle Begin…

100| Πριγκιπέσα

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας

Άργησε να γίνει το σουξέ που σιχαθήκαμε να ακούμε τα τελευταία χρόνια από μύρια τόσα στόματα (ακόμα και από τον Βασίλη Καρρά). Όσο όμως κι αν ταλαιπωρήθηκε από βάναυσες, χωρίς ψυχή ερμηνείες, στη βάση του και στα χείλη του Μάλαμα παραμένει ένα τρομερό αστικό ερωτικό τραγούδι αυτογνωσίας, ένα τραγούδι για τα λάθη, τα σωστά, και ποια ζωή χτίζουνε εν τέλη.

99| Πρωινό Τσιγάρο

Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος

Αφιερωμένο στη μνήμη του Μάνου Λοΐζου, κρατάει το ρυθμό του ζεϊμπέκικου αλλά παιγμένο από μια ονειρικά φευγαλέα κιθάρα και ερμηνευμένο από το πλήθος μιας χορωδίας που συλλαμβάνει την ευαισθησία των στίχων, αποπνέει τη γλύκα… ναι, ενός πρωινού τσιγάρου.

98| Το πολλαπλό σου είδωλο

Μουσική: Αργύρης Μπακιρτζής
Στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής

Το “χιτάκι” των Χειμερινών Κολυμβητών είναι ένα “ανώμαλο” ρεμπέτικο, ένα περίεργο λαϊκό, ένα σπουδαίο τραγούδι. Ένα παιχνίδισμα των στίχων, μια εξαιρετική γραμμή στο μπουζούκι, μια ερμηνεία τόσο απόκοσμη που καταντάει κλασική.

97| Ταξίδι

Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου

Τραγούδι-σπουδή πάνω στην έννοια “ελληνικό ροκ” όπως ερμηνευόταν στα μέσα των ’80s. Εμφυσώντας μια περίεργη ελληνικότητα στον ηλεκτρισμό των Φατμέ, ο Πορτοκάλογλου έχτισε μια ιδιαίτερη καριέρα πάνω στα μοτίβα που το “Ταξίδι” υπαινίσσεται και στα 5 λεπτά που διαρκεί.

96| Δεν χωράς πουθενά

Μουσική: Τρύπες
Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας

Χτυπώντας κατευθείαν στην καρδιά μιας γενιάς που διψούμε για λίγο τολμηρή τέχνη, για πιο επικίνδυνους στίχους, έναν τρυφερό και σκληρό συνάμα performer, οι Τρύπες και ο Γιάννης Αγγελάκας δεν βρέθηκαν απλά στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή, μπήκαν στη μάχη με τα δικά τους όπλα και περπάτησαν θριαμβευτικά τον δικό τους δρόμο. Το “Δεν Χωράς Πουθενά” υπήρξε απλά το σημαντικότερο βέλος στη φαρέτρα τους.

95| Πεχλιβάνης

Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Μέσα στον καλύτερο, κατά πολλούς, δίσκο της πρώτης δεκαετίας της καινούργιας χιλιετηρίδας, το “Βραχνό Προφήτη“, είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του ύφους που υπηρετεί τα τελευταία χρόνια ο τραγουδοποιός από τη Λάρισα. Μια μπουζουκομάνα, λιτό τοπίο μιας πανταχού παρούσας παράδοσης, μια ακατέργαστη φωνή, ένα βίαιο ηλεκτρικό ξέσπασμα που δεν οδηγεί σε κάποιου είδους λύτρωση αλλά σε μια καινούργια αναζήτηση.

94| Διδυμότειχο Blues

Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Στίχοι: Γιάννης “Μπαχ” Σπυρόπουλος

Όσο κι αν έχει μεταλλαχθεί σε μια αντιπαθητική φιγούρα που γκρινιάζει για τα πάντα, όπου βρεθεί και όπου σταθεί (και στέκεται και βρίσκεται σε πολλά μέρη), δεν παύει να είναι ο συνθέτης ενός εκ των καλύτερων ελληνικών τραγουδιών των τελευταία τριάντα χρόνων και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα με τα καλύτερα όλων των εποχών.

Οι βαθιά προσωπικοί, μα και τόσο οικείοι στίχοι του Σπυρόπουλου, βρίσκουν αποκούμπι σε μια οργιώδη σύνθεση, που φλερτάρει με το κιτς (μπαγλαμάδες με ηλεκτρικές κιθάρες) αλλά δραπετεύει ευφυώς, βοηθούμενη από μια από τις τελευταίες μεγάλες ερμηνείες του Γιώργου Νταλάρα.

93| Πότε Βούδας Πότε Κούδας

Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης

Μπορεί η νεοελληνική κοινωνία να το αντιλήφθηκε ως ένα τσιφτετέλι με πειρακτικούς στίχους, οι δημιουργοί του όμως γνώριζαν πως έφτιαχναν ένα μεγάλο τραγούδι, ειρωνευόμενοι τη “δηθενιά” που άκμαζε από εκείνη την εποχή ακόμα. Η διάρκεια του στο χρόνο, ο ξαφνικός χαμός των δύο εκ των τριών συντελεστών του και η ιδεολογική του βάση που παραμένει επίκαιρη, του δίνουν θέση, από την εποχή που κυκλοφόρησε, στα καλύτερα ελληνικά τραγούδια.

92| Κάτω απ’ το πουκάμισο μου

Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Στίχοι: Πυθαγόρας

Ένας εκ των καλύτερων λαϊκών στιχουργών, ένας ταλαντούχος συνθέτης και μια από τις πιο χαρακτηριστικές ελληνικές φωνές, συμπράττουν σε ένα από τα ωραιότερα τραγούδια όλων των εποχών. Υπήρξε όμως και πόλος τριβής μεταξύ Καζαντζίδη – Νικολόπουλου, που οδήγησε τους δύο συνεργάτες στα δικαστήρια, με αποτελέσματα που είναι ήδη γνωστά.

91| Μια φορά θυμάμαι

Μουσική: Γιάννης Σπανός
Στίχοι: Γιώργος Παπαστεφάνου

Το, σήμα κατατεθέν, ψιθύρισμα της Αρλέτας, βάζει σε τροχιά ένα ολόκληρο είδος. Το Νέο Κύμα (ναι, αγγλιστί New Wave) βρίσκει το πιο χαρακτηριστικό του τραγούδι – αντιπρόσωπο και μια ολόκληρη γενιά εκκολάπτεται μέσα σε μπουάτ και δίπλα σε πολυπληθείς παρέες.