Αντωνία Γρίβα: “οι φιγούρες μου ονειρεύονται κι αυτές, γιατί όχι;”

ναρωτιόμαστε, συχνά,  γιατί την έχουμε την φόρμα επικοινωνίας εκεί επάνω. Πέρα από το Ζαϊκλόνι που (τα βράδια που αράζει μόνη της δίπλα στα μέλη των αναγνωστών της, καπνίζοντας κρακ κακής ποιότητας και πίνοντας γαλλικές σαμπάνιες που κοστίζουν πιο πολύ απ’ τ’ αυτοκίνητό σου) ξεκαρδίζεται δίκαια με τις ερωτήσεις που λαμβάνει, οι υπόλοιποι συνήθως βλέπουμε μονάχα υστερικές αντιδράσεις, όπως μια κοπέλα που μας έγραψε για τα καλαμάκια που λιώνουν…

ΚΑΛΑΜΑΚΙΑ ΛΙΩΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΙΣ ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΘΕΕ ΜΟΥ ΕΙΠΑΜΕ ΤΕΧΝΗ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΙΩΝΟΥΜΕ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΑΚΟ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ ΛΙΩΝΟΝΤΑΣ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΣΠΝΕΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ ΑΑΑΑΑΑ ΚΑΛΑΜΑΚΙΑ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΑΜΑΚΙΑ ΘΑ ΒΑΡΑΩ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΕ ΚΑΛΑΜΑΚΙΑ ΓΥΡΟ ΑΑΑΑΑ

ή ερωτήσεις για το που μπορούν να προμηθευτούν κάτι που παρουσιάσαμε (έι, φίλος — γι’ αυτό είναι τα links στο τέλος των άρθρων). Που και που, κάποιος τυχαίνει να ρωτήσει κάτι πιο συναρπαστικό ή κάποια εταιρεία επικοινωνεί για να ρωτήσει αν μπορούμε να συνεργαστούμε — αλλά τότε τους στέλνουμε στον Peslac. Just for the laughs.

Ακόμη πιο σπάνια, κάποιος από τους καταπληκτικούς δημιουργούς εκεί έξω ρωτάει αν μπορούμε να παρουσιάσουμε τη δουλειά του. Γιατί σπάνια; Δεν έχω ιδέα. Ίσως είναι ντροπαλοί. Ίσως δεν γουστάρουν τις δημόσιες σχέσεις ή περιμένουν από εμάς να τους μιλήσουμε πρώτοι. Μια τέτοια σπάνια περίπτωση είναι αυτή της Αντωνίας Γρίβα, την οποία έχω την τιμή να παρουσιάσω σήμερα. Βλέπεις, η Αντωνία (πέρα απ’ τ’ ότι δεν είναι ντροπαλή) έκανε όσους από την ομάδα του Fridge είδαν τη δουλειά της να τρίβουν τα μάτια τους. Το όλο πράγμα ξεκίνησε απλά, μ’ ένα μήνυμα που έλεγε…

Και έτσι ανακαλύψαμε μια καλλιτέχνη που ίσως μας έπαιρνε χρόνια για να βρούμε και να θαυμάσουμε τη δουλειά της μέσα στο χάος του διαδικτύου. Μια δουλειά που δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις: εστιασμένη στα πρόσωπα με έναν τρόπο σουρεαλιστικό, καμπυλώνοντας μορφές, δίνοντάς τους μια ροή πέρα του φυσικού, η Αντωνία παίζει με τα όνειρα. Και, σύμφωνα με την ίδια, με τα αρνητικά συναισθήματα.

Η ίδια λέει:

Το πρώτο πράγμα που ήθελα να μάθω ήταν τα υλικά: άραγε πως ζωγραφίζει;

Και, αλήθεια, τι την εμπνέει; Τι κάνει τον κόσμο της να γυρνά — ή τι, άραγε, κάνει τις φιγούρες που αποτυπώνει να απλώνουν τις γραμμές τους σε τόσο περίεργες καμπύλες; Τι της αρέσει και τι όχι;

Fair enough. Αλλά τα όνειρα; Έχω εστιάσει στα όνειρα, βλέπεις — παρατηρώντας τις φιγούρες που φτιάχνει, είμαι βέβαιος πως παίζουν σημαντικό ρόλο… “Η δουλειά σου έχει ένα χαρακτηριστικό ονειρικό στοιχείο. Αλήθεια, τι ονειρεύεσαι;“, ρωτάω.

© Αντωνία Γρίβα, www.antoniagriva.com

Μα, τότε, τι είναι αυτό που κάνει τις φιγούρες τόσο… παραμορφωμένες; Τόσο περίεργες; Τόσο… σε κλίση; “Κόλλησα” με μια λεπτομέρεια: στα περισσότερα έργα σου οι χαρακτήρες έχουν το κεφάλι σε κλίση. Συμβολίζει κάτι;

Αχά! Και ξαφνικά όλα βγάζουν νόημα… Μένει να ρωτήσω την κλασσική, βαρετή ερώτηση.

Η κλασσική ερώτηση της εποχής μας: πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να εκτιμηθεί η δουλειά σου στην Ελλάδα, με τη παρούσα κατάσταση; Πιο εύκολο, πιο δύσκολο; Γιατί;

So there you have it. Μια εξαιρετική ζωγράφος, αισιόδοξη εκ φύσεως, ζωγραφίζει απαισιόδοξες φιγούρες που πονάνε, αγωνιούν — και ονειρεύονται.

Μπορείς να δεις περισσότερα έργα της Αντωνίας στην ιστοσελίδα της και να επικοινωνήσεις μαζί της μέσω email εδώ.