ια τα αγαπημένα μας νιαουρίζοντα τετράποδα έχουμε μιλήσει πολλές φορές στο Fridge. Μετά τα τελευταία γεγονότα όπου ο Peslac αναθεώρησε τις απόψεις του και γονυπετής εκλιπαρούσε να του χαρίσουμε ένα γατάκι, ενώ ταυτόχρονα ορκιζόταν για το πόσο αγαπάει πλέον τα ψιψίνια, θα μπορούσα να γράψω αρκετές αράδες για το πόσο ανίδεοι είναι τελικά όσοι δεν συμπαθούν τις γάτες και το πόσο εύκολα αλλάζουν γνώμη μόλις κοιμηθούν ένα βράδυ μαζί τους. Δε θα το κάνω όμως.

Πριν πέντε χρόνια άρχισε η συγκατοίκηση μου με δύο γάτες. Στην πορεία κάπου το χάσαμε βέβαια (αφού μετά το pop δεν έχει stop) και ο αριθμός τους είχε φτάσει μέχρι και το 12 (!), για να καταλήξουμε ξανά μετά από πολύ κόπο στον αρχικό μας σχηματισμό: στην Μπάτσα και την Ψαρούκλα (ο άλλος δρόμος οδηγούσε στο ψυχιατρείο).

Η Ψαρούκλα είναι η πιο μεγάλη, η κυρία, η πριγκίπισσα του σπιτιού. Δεν θέλει να την ενοχλείς και δεν σε ενοχλεί, δεν συμπαθεί τους επισκέπτες, τις υπόλοιπες γάτες, τις ηλεκτρικές ξυριστικές μηχανές, το χτένισμα, τα παιχνίδια και τα χάδια. Η αγαπημένη της συνήθεια είναι να κρύβεται κάτω από κουβέρτες ή να κοιμάται γουργουρίζοντας επάνω στην πλάτη σου, στο λαιμό σου, στο κούτελό σου, στη κοιλιά σου την ώρα που κοιμάσαι και εσύ, ενώ πουλάει και την ψυχή της για μια κονσέρβα τόνου.

Η Μπάτσα πάλι είναι παιχνιδιάρα και άτακτη, αγαπάει όλο το κόσμο, έχοντας ιδιαίτερη αδυναμία στο Zyklon B. Ανά 10 λεπτά βρίσκεται ανάσκελα και περιμένει να τη χαϊδέψεις. Της αρέσει να παρατηρεί τη πορεία του νερού προς το σιφόνι (!), να ανοίγει τα ντουλάπια για να βρει τις χυλοπίτες με γεύση μανιτάρι, να πηγαίνουμε μαζί βόλτες μέχρι το περίπτερο, να κυνηγάει τον κέρσορα στην οθόνη, να βλέπει video στο YouTube και να ρίχνει τα βράδια τον κάδο σκουπιδιών της κουζίνας μερικά δευτερόλεπτα αφότου σε ακούσει να ξαπλώνεις.

Αν κάποιος μου έλεγε πριν χρόνια πως θα μπορούσα να μιλάω ώρες για τα ψιψίνια μου, θα τον έλεγα τρελό. Δεν είναι οι δικές μου γάτες πιο έξυπνες από τις άλλες, αλλά μετά από τόσο καιρό εκείνες έγιναν λίγο περισσότερο άνθρωποι και εγώ λίγο περισσότερο… γάτα.

Θέσαμε και οι δύο τα όριά μας και παρατήρησε ο ένας τις συνήθειες του άλλου προσεκτικά. Υπάρχουν φυσικά ημέρες που σε κάνουν έξω φρενών, σε φέρνουν στα όριά σου με τα τερτίπια τους, αλλά υπάρχουν και στιγμές που σε κοιτούν και πραγματικά σε μισούν επειδή δεν τους έδωσες π.χ. το αγαπημένο τους φαγητό ή επειδή ήθελες να παίξετε ενώ εκείνες απλά να κοιμηθούν.

Η ζωή μαζί τους είναι σαν μια κόντρα διαρκείας για το ποιος θα καταφέρει να περάσει το δικό του.

Cat vs Human |1

Yasmine Surovec συγκατοικεί και εκείνη με τρεις γάτες και της αρέσει επίσης να τις παρατηρεί αλλά και να μιλάει για εκείνες (υπάρχει άραγε κάποιος γατόφιλος που δε το κάνει αυτό;). Έχοντας μπόλικο χιούμορ και διάθεση για αυτοσαρκασμό αλλά -φυσικά- και ταλέντο στο σκίτσο, τον Ιούνιο του 2010 άρχισε να σχεδιάζει το κόμικ “Cat Vs Human” στο οποίο περιέγραφε σκηνές της καθημερινότητάς της με τα ψιψίνια της και τις “περίεργες” συνήθειές τους.

Το Cat Vs Human μπορεί να ξεκίνησε σαν μερικά σκόρπια comics strips αλλά πολύ γρήγορα αγαπήθηκε, μια που η Yasmine μέσα από τα σχέδιά της απεικονίζει με γλαφυρό τρόπο σκηνές από την καθημερινότητα όλων όσων ζουν με (ένα… δύο.. τρία..) ψιψίνια, κάνοντάς τους σε κάθε εικόνα να βλέπουν τον εαυτό τους, χαρτογραφεί τον χαρακτήρα τον γατόφιλων και διηγείται απολαυστικές και αστείες ιστορίες. Πριν λίγους μήνες μάλιστα, όλα τα comic strip της κυκλοφόρησαν σε βιβλίο (θέλω!).

Αν συγκατοικείς κι εσύ με ψιψίνια ή αν είσαι απλά γατόφιλος, σου εγγυώμαι πως θα λατρέψεις την δουλειά της και πως θα γελάσεις πολύ!

Στο blog της μπορείς να δεις περισσότερες ιστορίες — και θα σε συμβούλευα να το βάλεις στον reader σου, μια που συνεχώς το ανανεώνει με νέο περιεχόμενο!

Cat Vs Human:

Cat vs Human |2